ata 的个人资料ata =^-^= ata照片日志列表更多  |  工具 帮助 |
|
ata =^-^= ataเรื่องเพ้อเจ้อของกระต่ายติดปีก ^^ 4月22日 ย้ายบ้านใหม่สู่ multiply ^^ตอนนี้ตาย้ายบ้านไปอยู่ http://starplus.multiply.com แล้วนะคะ
สำหรับคนใหม่ จะวุ่นวายนิดนึง ตรงจะคอมเม้นนี่แหล่ะ มันต้องสมัครสมาชิกก่อนน่ะค่ะ ^^
ใครว่างๆ เข้าไปแวะเวียนที่นั่นกันทีน้า ^^ 1月9日 แปะ!!ยึ้ยยยยย หนูถูกแปะ!!!!
ก็นึกว่าแปลกเหมือนกัน
จู่ๆมีแมวติงเตี๊ยนดาวติงต๊องมาบอกให้เข้าเวป ฮ่าๆ
แถมเย้นวันนั้นก็มีดิกกี้เดอะบัฟฟาโล่บอกให้เข้าเวปแนนอีก
ที่แท้..
ก็ถูก แปะ!! นี่เอง!!
อิอิ จากเวปของแนนนี่ที่แปะเรา
"การ blog tag หรือ การแปะ ก็เหมือนการเล่นวิ่งไล่จับ ที่ถ้าเราถูกแปะแล้วต้องไปแปะคนอื่นต่อ โดยคนที่โดนแปะจะต้องทำการเขียนเรื่องราวของตัวเองที่คิดว่าไม่ค่อยมีคนรู้ 5 เรื่องลงในบล็อคของตัวเอง แล้วค่อยไปแปะคนอื่นต่อไปอีก 5 คน (จดหมายลูกโซ่ชัดๆ) ให้เขียนต่อ โชคยังดี ที่คนที่เคยโดนแปะไปแล้วไม่สามารถโดนแปะซ้ำซ้อนได้ ไม่งั้นคงเล่นกันเป็นวงกลมแน่ๆ" นี่เล่นอะไรกันเนี่ย!!
โตๆกันแล้วนะ!!
อาวววละ 5 เรื่องของเรามีดังนี้~ (เอิ่ม.. แล้วที่บ่นไปเมื่อครู่ละ ฮ่าๆ)
1. เราเป็นคนที่ดูอะไรแล้วน้ำตาจะไหลแทบทุกเรื่องเลย ไม่ว่าจะเป็นเรื่องสำหรับเด้ก หรือหนังแอคชั่น หรืออย่างเรื่อง แฟนฉัน เราก็ร้องตั้งแต่กลางๆเรื่อง! 555 (ก็ไม่รุว่าร้องทำมัยเหมือนกัน)
2. เราเป้นคนชอบเที่ยว ชอบไปไหนมาไหนกะเพื่อนๆ แต่สิ่งที่สามารถทำให้เราอยู่ติดบ้านได้ คือละครนี่เอง
 (ติดเรื่องไหนละ นั่งรอหน้าจอราว 10 นาที ฮ่าๆ)3. (นึกได้จากข้อ 3 ของแนน) เราเคยได้รางวัลความประพฤติเรียบร้อยจิงๆนะ!! 555 เป้นประกาศนียบัตรสมัยอนุบาลสาม (เอ้ะ แนน เด้กคนนั้นใช่เราป่าวหว่า ฮ่าๆ)
4. เราไม่ได้พึ่งรุจักแนนตอนปี1 จุฬา แต่พวกเราเคยอยู่ร.ร.เดียวกันตอนอนุบาล2! ( ธรรมภิรักษ์ ธนบุรี)
5. เราเคยเรียนเปียโนด้วยละ แล้วตอนประถม อ.ก็ถูกใจเราจนให้เราไปร่วมวงนักร้องประสานเสียงด้วย! ..แล้วไม่นานก็ถูกเชิญให้ออกมา.. เนื่องจากร้องเพี้ยนเกินเหตุ
555อาวววละ เพื่อนๆ มามะ มาให้เรา"แปะ"ซะดีๆ ฮ่าๆ
1. ยัยเมติงต๊อง
2. พี่เบิร์นตู้เกะยังต้องยกมือให้
3. ปิงลิ เพื่อนร่วมชะตาสกิลร้องเพลงกะเรา (แหะๆ)
4. สะคิมๆ อย่าคิดว่าจะรอด ฮ่าๆ
5. พี่มอเลย ฮี่ๆๆๆ
แปะ!!
แปะ!!!
แปะ!!!!
1月2日 New Year Party @ Donny's Home55
ปีที่แล้วไป countdown บนดาดฟ้าตึก 4 วิดวะ ปีนี้หลังจากที่คุยๆกะดอนนี่ว่าจะไป countdown ที่ไหนดี
ก็มีไอเดียแว้บบกันขึ้นมาว่าเป้นบ้านดอนมั้ยย แล้วพ่อแม่ดอนนี่ก็สนับสนุนเต้มที่เลย!!
หลังจากนั้น ก็เริ่มชักชวนเพื่อนๆ (แต่โทษทีจ้า เหมือนดอนนี่จะเป้นคนจัดการซะส่วนใหญ่
ไม่ได้ช่วยเท่าไหร่เลย แหะๆผลสรุปได้เพื่อนร่วมแก๊งค์คือ
อร เอม กล้วย เอก คิม ปี ดอน ตา
(จิงๆเพื่อนๆส่วนใหญ่ก็สนใจกัน แต่ว่าติดไป countdown กันที่อื่น ไม่ก็กล้บบ้านกันน)
แต่จิงๆคนประมาณนี้แหล่ะ กำลังดีเลยละ ><
นัดเจอกะดอนตอนบ่ายๆของวันที่ 31 ที่เซ็นทรัลลาดพร้าวเพื่อซื้ออุปกรณ์ต่างๆเช่น เกม หรือ ป้าย happy new year ( บ้ากันทั้งคู่ ฮ่าๆ)
เริ่มจากความหวาดเสียวก่อนเลย เพราะว่าขับรถไปเองกะน้องชาย ฮ่าๆ
โค้งสุดท้าย น้องลืมบอกให้เลี้ยว มาบอกอีกทีตอนกำลังจะขับเลย เลยหักเลี้ยวซะ... ถ้ามีรถมานี่ชนแน่ๆอ่ะ
แหะๆๆๆแล้วก็ไปรอดอนนี่ นัดตอนบ่ายสอง... สองครึ่งแล้วก็ยังไม่มา.. เลยช้อปปิ้งซะ.. ได้เสื้อผ้ามาอีกสองตัว...
(โอ้ววว ม่ายยยย เงินหายไปเยอะมากภายในสองวัน ฮ่าๆ)พอเจอดอนนี่ก็ จัดการซื้อป้าย happy new year + เกมกันเสร้จสรรพ (ป้ายหายากมาก เนื่องจากส่วนใหญ่ขายออกไปหมดแล้ววว)
เสร้จแล้วก็ไปบ้านดอนนี่ พบว่า ตามจุดต่างๆของบ้านมีการติดลูกโป่งเตรียมไว้แล้ว! ขอบคุณคุณพ่อคุณแม่ดอนนี่รวมถึงพี่ทหารบ้านดอนนี่ด้วยค่าา ><
แล้วดอนนี่ก็ขับรถออกไปรับเพื่อนๆบางคนที่นัดไว้ที่สถานทีรถไฟฟ้า
ระหว่างรอเพื่อนๆ เลยช่วยติดลูกโป่ง + ติดป้ายต่อ
แล้วเอกก็ขับรถมาถึง ก็เริ่มเกะกันเลย ฮ่าๆ
เอกน่าสงสาร ต้องฟังเสียงเพี้ยนๆของเราตั้งแต่หัวค่ำ ฮ่าๆ
ตามด้วยเพื่อนๆ แล้วก็ ปี(เอาพายแสนอร่อยมาให้ทานด้วยย ><)
แล้วก็เริ่มเล่นNDSกันบ้าง unoกันบ้าง ไพ่กันบ้าง เกะกันบ้าง (ปี แกจะเล่นเกมเก่งไปไหน คราวหน้าเจอกันเราจะเอาคืน ฮ่าๆๆๆ + ลืมบอกพี่กล้วยให้ติดมาด้วย จะได้เล่นกัน 3 คนพร้อมกันได้ ><)
พอถึงเวลากินข้าว.. โอ้วววว อาหารมากมายก่ายกองงงง กินกันได้ 20 คน >< พร้อมทั้งน้ำผลไม้ น้ำอัดลม และเครื่องดื่มมึนเมาอีกเพียบบบบบ
กินกันเหลืออื้อเลยยย ><
หลังจากนั้นก็เกะ+ เกมกันต่อ พอถึงเที่ยงคืนก็จุดพลุกัน (ไม่รุว่าเรียกว่าอะไร ขอเรียกว่าพลุละกันนะ ^^")
หลังจากนั้นก็เกะ+ เกมกันอีก ฮามากๆ พี่กล้วยเอาแผ่นเกะมาอื้อเลย ร้องกันตั้งแต่แผ่นแรกยันแผ่นสุดท้าย ทั้งคืนไปจนถึง 6 โมงเช้ากว่าๆได้ ..แล้วตาก็หมดแรง.. สลบไป...
ตื่นมาอีกทีตอน 10 โมง ก็เกะต่อ
หนุกมากๆเลย
มีเอก พี่กล้วย คิม ดอน คอยสอนตากะอรอยู่ห่างๆ ฮ่าๆ
เสร้จแล้วก็ตบท้ายด้วยเล่นเหยียบลูกโป่งกัน! 555 ก็ช่วยเค้าเก้บลูกโป่งที่ติดไว้ตามกำแพงน่ะ แล้วขนาดมันใหญ่ กินเนื้อที่ เลยเหยียบๆมันซะเลย ฮ่าๆ
แล้วตอน 13.20น. ก็แยกย้ายกันกลับบ้าน (เอกไปส่งบ้านด้วย ขอบคุณค่า ^0^)
สนุกดี ^^
เฮฮากันได้ทั้งคืน
6 โมงเช้าตั้งแต่เมื่อไหร่ก็ไม่รุ
เป็นครั้งแรกที่ได้ไป count down บ้านเพื่อน
เกรงใจมากๆ เจ้าภาพน่ารักกันทั้งบ้านเลยยย ><
ไว้ปีหน้าไป countdown ที่บ้านเพื่อนๆกันอีกเหอะ
 ปล. เอมต้องกลับบ้านกลางครัน + พี่เนยที่ตอนแรกจะมาก็มาไม่ได้เนื่องจากข่าว ระเบิด ><
อันนี้รูปวันที่ไปนะจ้า (แต่ตอนถ่ายเอมกลับไปก่อนอ้า ><)   Happy New Year 2007 เพื่อนๆทุกๆคนจ้า ^0^ 11月21日 ได้ใบขับขี่แล้นนนนนน ลาล้าแฮะๆๆ ตอนแรกนึกว่าต้องอีกอาทิตย์ซะแล้ว เสียวมากๆ ยิ่งตอนจะขึ้นรถไปสอบปฏิบัตินี่ ฮ่าๆ
ก็เพราะว่าพึ่งหัดอาทิตย์ที่แล้วน่ะ แต่ก็ผ่านมาแล้ว ฮ่าๆ
ดีจายยยยยยยยยยย
ดีจายยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย
ดีจ้ายยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย
555 ก็เลยอยากจะมาแนะนำ คนที่สอบไม่ผ่าน เค้าก็จะพาไปสอบใหม่ให้อีก ตอนสอบ ก็จะจับกลุ่มกะร.ร.อื่นๆยืนลุ้นนักเรียน ฮ่าๆ โอ้ยดีจายยยย จบละ ฮ่าๆ ปล. ขอบคุณนาถมากๆเลยจ้า คอยช่วยเหลือเหมือนกัน 11月12日 กระต่ายติดปีก, แมวติงเตี๊ยน กะหม่าม้านิซซี่เมื่อวานไปเที่ยวกะแมวติงเตี๋ยน กะ หม่าม้านิซซี่
สนุกดี
 หัวเราะทั้งวัน ฮ่าๆ
ใครเป้นแมวติงเตี๋ยน?
ก็ยัยแนน แมววิสกี้น่ะ มันบอกว่า ติงเตี๊ยนเป้นชาวดาวติงต๊อง ต๊องสมชื่อมะ ฮ่าๆ
ใครเป็นหม่าม้านิซซี่?
ก็นิดน่ะนะ เค้ารอบคอบ อยู่ด้วยแล้วอุ่นใจ เวลาหลง หรือหาทางกลับบ้าน ก็เดินตามหลังหม่าม้าละ สบายใจๆ รุสึกเหมือนได้เดินกะคุณแม่เลย อิอิ
ตอนเช้าไป bitec ก่อน ไปแสดงความยินดี ละก็ถ่ายรูปกะเพื่อนๆพี่ๆลาดกระบังที่จบปีนี้
ก็มีเมื่อยบ้าง กินบ้าง งืดบ้าง แต่รวมๆก็ฮาๆดี
(แต่แดดโคดร้อน ยิ่งตอนเดินตรงพื้นปูนข้างนอก อย่างกะถูกเผาทั้งเป็น อย่างกะเป้นช่วงเมษาเลยนะเนี่ย!)
ตอนต้องหาเพื่อนๆเพื่อจะถ่ายรูป..
เพื่อนๆก็ดีกันนะ โทรมาเช็คกัน ตาไม่ต้องโทรหาเลย ^^"
"ตา อยู่ไหนแล้ว อืมๆ อยู่ตรงนั้นนะ ไม่ต้องไปไหน เดี๋ยวเราไปหา"
กลัวเราหลงกันใหญ่ นี่เราเป้นพวกหลงทางง่ายขนาดนั้นเลยเหรอยยะ ฮ่าๆ
(แต่ก็ขอบคุณมากที่เป้นห่วง แหะๆ)
เสร้จแล้วก็ไปนั่งกินไอติมกะพี่เล้กพี่ใหญ่แนนนี่รอนิซซี่
เสร้จแล้ว... ราวๆ 3 โมงกว่าๆ ก็บึ่งไปแพลตตินั่มโลด!!
วะฮู้~~~~~~
อยากไปกะมันมาตั้งนาน ได้ฤกษ์ซะที ฮ่าๆ
(อ้อ ไปจุฬา ไปเข้าห้องน้ำ + เอารถแนนก่อน อันนี้ก็รุสึกตลกดี ถึงจะจบไปแล้ว สุดท้าย ไม่ว่าไปไหน ถ้าหาที่ไป หรือว่า หาที่นัดกันไม่เจอ ก็ต้องจุฬา ไม่ก็สามย่านนี่แหล่ะ! ถิ่นเก่า อิอิ)
เดินกันตั้งแต่ 5 โมงกว่าๆ ยัน 2 ทุ่ม (ห้างปิด) ยังเดินไม่ครบเลย นี่อยู่ได้ทั้งวันจริงๆนะเนี่ย foodcourt ก็ดีนะ กว้างดี สะอาดดีด้วนละ
ได้ชุดแซกสีม่วงที่เห้นแวปแรกก็ปิ้งเลยยขึ้นมา มันดูไม่ค่อย formal เท่าไหร่ แต่ก็นะ ชอบ ฮ่าๆ
แล้วก็ได้เสื้อทรงยาวๆ กะเข็มขัดใหญ่ๆที่ไว้คาดตรงเอว (ที่แม่บอกว่าเป้นแฟชั่นรุ่นแม่ตอนสาวๆ กลับมาฮิตอีกครั้ง ฮ่าๆ)
โอ้ย อยากใส่เป้นบ้า ตอนเดินที่ foodcourt ก็ไม่ได้คิดถึงอาหารแล้ว คิดว่าจะใส่ไปไหนดี เริ่มหาโอกาสใส่ ฮ่าๆ
อยู่กะแนนสนุกม้ากกกกกกกกกกกกกกกก
ทำให้ได้หัวเราะทั้งวัน
ยิ่งคิดยิ่งอยากไปทำงานกะมัน
แต่ตอนนั้นเลือกเดินไปอีกทางนึง ด้วยเหตุผลบางประการ ><
ไว้สักวันเราจะได้ทำงานด้วยกันนะจ้ะแนนนี่ ><
โอ้ย อยากใส่เสื้อใหม่ ฮ่าๆ 11月10日 เกลียดไม่ลงเพื่อนๆมีใครติดละครบ้าง
หรือไม่ก็เคยถูกใครบอกว่า บ้าละครบ้างมั้ย
เรานี่แหล่ะ ใช่เลย แต่จะเป็นช่วงๆนะ ฮ่าๆ
แล้วบางทีก็จะโดนหาว่าอินเกินเหตุ อืม นั่นแหล่ะ เราก็รุตัวว่ะ ฮ่าๆ
แต่บางทีเพราะว่าเราคิดว่าเรื่องละครหรือหนังทั้งหลายเนี่ย ถึงจะเป็นเรื่องที่ถูกแต่งขึ้นมา
แต่นิสัยหรือพื้นเพ ความคิดความอ่าน ภูมิหลัง อาจจะเหมือนกับใครจริงๆในโลกนี้ก็ได้
ทั้งเรื่องความบังเอิญต่างๆ แล้วก็เหตุการณ์ต่างๆที่เกิดขึ้นเนี่ย มันอาจจาเคยเกิดขึ้นจริงๆกับใครก็ได้
หรือไม่ก็ ..ฮ่าๆ ไม่บอกดีกว่า ต้องถูกหาว่าบ้าแน่ๆ ฮ่าๆ
ด้วยเหตุนี้แหล่ะ มันเลยทำให้บางทีเราก็อินกะละครซะเหลือเกิน ฮ่าๆ
เกริ่นไว้ก่อน เพราะว่าถ้าพวกแกอ่าน blog นี้ของเรา ต้องคิดแบบนี้แน่ๆ ฮ่าๆ
อาววละ เกริ่นจบแล้ว มาตามหัวข้อกันดีกว่า~
 คราวนี้ไม่ใช่เรื่องอะไรที่ไหนหรอก
แต่เป็นเรื่อง"แก้วตาพี่" ที่พึ่งจบไปเมื่อวานน่ะนะ ^^
ใครที่ไม่ได้ดู อาจจางงๆว่าเราพูดถึงใครอะนะคราวนี้ แหะๆ
ที่เกลียดไม่ลง คือ คุณหญิงเลอรัศมีน่ะ (ที่ตามๆคุณนุ ตัวร้ายโคดร้ายของเรื่องนี้น่ะ ^^)
เค้าร้ายจิงๆนะ แกล้งนางเอกสารพัด กุเรื่องต่างๆนานา เอาของพระเอกไปขายเอาตังค์ไปให้สามีอะไรแบบนี้
จริงๆตาก็ไม่ชอบเค้า ..จนถึงขึ้นเกลียดเลยก็ได้ละ
(แต่ที่ไม่ชอบยิ่งกว่าคือ บทละครของเรื่องนี้ตะหาก นางเอกก็ดีเว่อร์ พระเอกก็..เรียกว่าโง่เลยละกันนะ ฮ่าๆ
ตัวร้ายก็เยอะเกิน แถมร้ายเวอร์อีกตะหาก เนื้อเรื่องก็ไม่มีอะไรเลย ทะเลาะไปมา มุขก็ไม่ค่อยมี..
แล้วดูทำมัยอ่ะเหรอ??
เพราะว่าพี่ติ้กหล่องัย ฮ่าๆ
ไม่ใช่หรอก จริงๆว่าจะเลิกดูแล้ว มันเอื่อยเฉื่อยจนทนไม่ไหวแล้ว แต่เห้นโฆษณาบอกว่ามันจะจบวันที่ 15.. เห็นใกล้จบแล้วก็เลยดูต่อให้มันจบๆไป ฮ่าๆ)
character ของคุณหญิงเลอรัศมี เป็นคนที่ร้ายมากๆ โกหกได้ทุกอย่างอย่างที่บอกไปแล้วอ่ะนะ
จนประโยคสุดท้าย ที่เธอพูดกะ ลัดดา (นางเอก)
..ฉันไม่ได้รักพระเอกหรอก ฉันรักเงินของเค้าต่างหาก
แค่นั้นแหล่ะ เราสงสารเค้าขึ้นมาทันทีเลย (ไม่รุว่าผู้กำกับจะอยากให้เรารุสึกเกลียดคนนี้มากกว่ารึเปล่าอ่ะนะ)
คนเขียนตั้งใจให้คนคนนี้โตขึ้นมาด้วยสถาณภาพแบบไหนกันนี่
เค้า.. ไม่รู้จักความรัก
คนที่ไม่รุจักความรักน่ะ เพราะว่าเค้าไม่เคยได้รับความรักจากไหนเลยน่ะสิ
ไม่ว่าจะเป้นของพ่อแม่ หรือใครๆ
ยิ่งสิ่งที่เธอต้องโดนในตอนจบของเรื่อง ..น่าสงสารจริงๆนะ
พอรุสึกอย่างนี้ก็อยากอ่านนิยายอีกเรื่อง ที่เป้นมุมมองของผู้หญิงคนนี้ตั้งแต่เกิดขึ้นมา
น่าแปลกดีเหมือนกัน พอดูเรื่องนี้จบ ไม่มีความประทับใจ หรือว่าความคิดใดๆหลงเหลือถึงเรื่องนี้เลย กระทั่งพี่ติ้กสุดหล่ออ่ะนะ ฮ่าๆ
มีแต่ความสงสารที่มีต่อคุณหญิงเลอรัศมีนี่แหล่ะ...
จริงๆช่วงนี้เราติด series อีกสามเรื่องด้วยกัน
เปาบุ้นจิ้น บริษัทประกันรัก100% แล้วก็ เป็นต่อ ฮ่าๆ [เมื่อวานก็ดูตั้งแต่ 18.00-24.00 เลย ฮ่าๆ แต่ว่าเราปกติไม่ดูเฉยๆนะ จะทวนญี่ปุ่น หรือไม่ก็หาอะไรอ่านไปด้วยน่ะ ^^]
แล้วก็กำลังโหลด tsubasa มาดูอีก 10 ตอน
ไหนจะเกมของ NDS ที่ออกมาอย่างบ้าคลั่ง ไม่เห็นใจนักเล่นเกมเลย
ช่วงนี้นี่... งานยุ่งนะเนี่ย
 555ว่าจะเขียนเกี่ยวกะช่วงวันหยุด 5 วันที่ผ่านมา ได้อะไรหลายๆอย่างมาเหมือนกันนะ ^^
แต่ไว้ก่อนละกัน แค่นี้ก็ยาวแล้ว ฮ่าๆ 11月8日 จ้ดห้องฉลองเข้าสู่หน้าหนาว ><จริงๆจะเรียกว่าฉลองดีรึเปล่า ฮ่าๆ
หน้าหนาวนี้ เป็นหน้าหนาวครั้งที่สองในชีวิต.. ที่มีความเหงามาวนเวียนอยู่รอบกาย เกาะแน่น ไม่ห่างเลย
สลัดยังงัยก็สลัดไม่อยู่ จิ้ ><
เมื่อก่อนหน้านี้ก็ไม่เห้นเคยรู้สึก
ไม่ว่าจะทำอะไร เล่นอะไร ดูอะไร ถ้าจะต้องทำคนเดียว ก็ทำได้ไม่มีปัญหา
แต่พักหลังมานี่.. ไม่รู้ว่าจะโทษหน้าหนาวที่เป็นตัวเร่งปฏิกิริยาชั้นดีดีรึเปล่า หรือจะโทษตัวเองดี
เหงาชะมัดเลย ฮ่าๆ
เคยได้ยินว่า คนที่ขี้เหงาเนี่ย จะนั่งเงียบๆคนเดียวไม่ได้นะ
ต้องเปิดทีวี ..ทั้งๆที่ไม่ได้หันไปมองเลย
ต้องเปิดวิทยุ ..ทั้งๆที่จริงๆก็อาจจาไม่ได้ฟังเลยก็ได้
ต้องเปิดmsn ..ทั้งๆที่ตัวเองก็ทำอะไรอย่างอื่นอยู่แท้ๆ
ถ้าเป็นอย่างนั้นจริง เราก็คงจะเข้าข่ายไปสักพักแล้วแหล่ะ
ยังไม่ถึงขั้นเปิดทีวีแต่ไม่ได้ดูนะ ฮ่าๆ
แต่ msn กะ วิทยุนี่ ถ้าไม่ได้เปิด จะรุสึกเหมือนทำอะไรไม่ได้เลย
ปีนี้เป็นปีแรก ที่รุสึกว่า ..อยู่คนเดียว.. ในห้องเงียบๆคนเดียวไม่ได้..
ถ้าเป็นเพราะหน้าหนาวจริงๆก็คงจะดี
เพราะพอพ้นหนาวนี้ไป เราจะได้กลับมาเป็นปกติซะที..
จริงๆแล้วเรายังแอบหวั่นๆอยู่บ้าง.. ว่าอาจจะเป็นอีกสาเหตุนึงก็ได้..
สาเหตุอะไรอ่ะเหรอ? อิอิ ไม่บอก
 กลับเข้าเรื่องบ้างดีกว่า มันออกทะเลไปไกลแล้ว ฮ่าๆ
เรื่องอะไรอ่ะเหรอ?
ก็จัดห้องงัย จัดห้องๆ
(อืม รุย่ะ ว่าตั้งแต่เขียนมาเนี่ย นอกจากชื่อกระทู้ที่โผล่มาจิ้ดนึงแล้ว ก็ไม่ได้พูดถึงอีกเลย ฮ่าๆ)
ก็.. ช่วงนี้ ย้ายกลับมานอนบ้านตัวเองที่รามคำแหงถาวรแล้วละ ^^
..แล้วเมื่อก่อนนี้อยู่ไหนอ่ะเหรอ??? อันนี้ลองย้อนไปอ่าน blog เก่าๆดูนาจ้ะ ^^
เดี๋ยวจะออกทะเลไปอีก ฮ่าๆ อาจได้วนรอบโลกนะคราวนี้
อะ แฮ่ม! ต่อๆ เพราะว่าเมื่อก่อนไปๆมาๆสองบ้าน ข้าวของใช้ต่างๆพอขาดอะไร ก็เลยซื้อเพิ่มๆ.. ฮ่าๆ
ก็มันจำเป็นนินา
เช่นอะไรอ่ะเหรอ?
ก็ พวกเสื้อผ้า.. ตุ้มหู.. สร้อย.. +ของใช้ที่จำเป้นอื่นๆ..
เห? อะไรนะ? พวกเสื้อผ้าไม่เห้นต้องซื้อก็ได้? ตุ้มหูอีก? ไม่เห้นจำเป็นเลย?
จำเป็นสิยะ! ไม่งั้นจะเอาอะไรใส่! 555 ไม่ใช่เพราะว่าอยากซื้อหรอกนะ
(ไม่ไหวแล้ว ตอนนี้มีร้านประจำที่ไนท์บาซ่าแล้ว สาวๆที่ไหนอยากไปติดต่อได้ ถูกมากกกก)
เอ่อ.. อะแฮ่ม.. ต่อๆ
เพราะว่ามันเยอะมาก (ไปซักหน่อย ^^")
เลยต้องมาจัดตู้ตัวเองเป็นกรณีพิเศษ
+ ยึดตู้เก็บของของคุณพ่อ.. เพื่อเพิ่มเนื้อที่ในการเก็บของของตัวเอง... ฮ่าๆๆ ลูกดีเนาะ เห็นพ่อไม่ได้ใช้ เลยช่วยเก็บใส่กล่องให้งัย ฮ่าๆ
วันนี้นั่งทำแทบทั้งบ่าย และเกือบทั้งคืน เหนื่อยจัง ><
น้ำหนักคงลดไปได้อีกโลสองโล (ซ้าธุ ฮ่าๆ)
แต่มันยังไม่เสร้จเลย ..เสร้จไปครึ่งนึงได้แล้วละมั้ง
จัดห้องไป ก็คิดไป
บ้านนี้มันโทรมมากแล้วละ หลายปีมากๆแล้ว บางทีอยากจะใส่ของตกแต่งเพิ่มก็ไม่กล้าเท่าไหร่..
เพราะว่าถ้าน้องชายเริ่มทำงานเมื่อไหร่ คงช่วยๆกันซื้อคอนโดให้แม่ แล้วก็ทุบบ้านหลังนี้ทิ้ง + สร้างใหม่แล้วละมั้ง
เป้นอีกหนึ่งในความฝันของเราตั้งแต่เด้กๆเลยนะ
 แล้วก็พึ่งมารู้ไม่นานมานี้ละ ว่าจริงๆแล้วพี่ชายกะน้องชายก็คิดเหมือนกัน ^^ขนาดจัดห้อง เราก็ยังต้องหาอะไรมาเปิดเลยนะ ฮ่าๆ อยู่คนเดียวไม่ได้จริงๆเดี๋ยวนี้
ออ! แล้วก็! ยิ่งจัดๆ ก็ยิ่งเจอของเก่าๆที่ตัวเองเก็บไว้สมัยตอนเรียน
คิดถึงเพื่อนๆ กะชีวิตตอนนู้นชะมัด
คิดถึงเพื่อนๆสมัยม.ปลายมากๆ แต่ก็ต้องยอมรับว่า แต่ละคนมีชีวิตของตัวเองไปแล้ว ไม่เหมือนเพือ่นๆมหาลัย ที่อย่างน้อยก็เรียนสายเดียวกัน สายอาชีพเดียวกัน เลยมีโอกาสได้คุยด้วยกันบ่อยๆ.. แต่เพื่อนม.ปลายเนี่ย ของเรามันทุกแขนงอาชีพเลย ส่วนใหญ่ ไม่เล่นเนตด้วย.. ><
จัดไปจัดมา ไปเห็นรูปตัวเองตอนสมัยเด้กๆ (คุณพ่อบอกว่า เป็นสมบัติของคุณย่า)
พอได้ยินอย่างนั้นก็ขำๆ (จิงๆมันมีหลายรูปแล้วก็รูปคนอื่นๆด้วยนะ)
คุณย่าเรา น่ารักนะ..
พอเราบอกว่า จะกลับไปนอนบ้านที่รามนี่ถาวรแล้ว.. วันนั้น.. เค้านอนไม่หลับเลย
บอกว่า นอนไม่หลับ...มัวแต่คิดว่าจะไปแล้ว...
คิดแล้วน้ำตาเริ่มซึม ฮ่าๆ
อ้ะ กลับมาๆ ตอนนี้อ้อมไปครึ่งโลกแล้ว ฮ่าๆ
จัดไปจัดมา ไปเห้นตุ้กตายัดนุ่นที่ตัวเองเคยทำส่งอ.ตอนเด้กๆ ขำมากๆ ตลกดี แต่ทำออกมาดีเลยนะ ฮ่าๆ (ไม่ให้ดูหรอก.. เขิน
)มีคำผ้ากันเปื้อนด้วยนะ คุณแม่ยังบอกว่า จนถึงตอนนี้ยังใช้อยู่เลย >< อิอิ
ก็สนุกดีนะ รุสึกไม่ได้มีเวลาให้ตัวเอง ให้ครอบครัวขนาดนี้มานานมากๆแล้ว
ตั้งแต่เรียนม.ปลาย ชีวิตก็อยู่แต่กะเรียน กะเพื่อนๆ เลยแทบไม่มีเวลากับที่บ้านเท่าไหร่เลย.. ><
ว่างๆเพื่อนๆลองลางานซักเดือนนึงสิจ้ะ
ฮ่าๆ ล้อเล่นน่ะจ้า ล้อเล่น
จบละดีกว่า เริ่มนึกไม่ออกละ
ออ เมื่อวาน พึ่งพบว่า เก้าอี้ตัวโปรดของตัวเอง ..มดขึ้น!!
มิน่า สามวันมานี่ มีตุ่มๆขึ้นเต็มไปหมด ใหญ่ด้วย! คันมากเลยอ้ะ!! ><
ตั้งแต่นิ้วเท้า ข้อเท้า ขา แขน ข้อมือ ฯลฯ เยอะมากเลย
สองวันก่อนนี่ทรมานมากๆ อยากเกาด้วย ฮ่าๆ
โอเช.. วนครบรอบโลกแล้ว ฮ่าๆ
จบจริงๆแล้วนะจ้า ^^
มีใครอ่านถึงตรงนี้บ้างมั้ยนี่ ฮ่าๆ เม้นให้ด้วยน้า 10月31日 2 เดือน นานเหมือน 2 ปี55 ไม่มีอะไรหรอก จริงๆตอนแรกรุสึกว่า ตัวเองไม่ได้เขียนบลอกมานานมากกกกกกกกกกกกกกกกก
แต่พอไปดูวันที่ของบลอกที่แล้ว
มันพึ่ง สองเดือนเองนะเนี่ย
(จริงๆเดือนครึ่งด้วยซ้ำ)ก็เลยเป้นที่มาของชื่อบลอกคราวนี้ละจ้า ><
สองเดือนมานี่เจออะไรเยอะแยะจริงๆ ฮ่าๆ จะบ้าตาย
(ใครอยากรุมานอกรอบได้จ้ะ อิอิ)
แต่จริงๆแล้วไม่รุจะเขียนอะไรดีอ่ะ ฮ่าๆ ตอนนี้รุสึกเซ็งๆเลยอยากมาเขียนเล่นๆ งืม.. 2 เดือนมานี่ มีอะไรบ้างหว่า...
อ้ะ เดือนที่แล้วซื้อ NDS มาละ เครื่องเกมแบบพกพาของ nintendo มีสองจอ แล้วก็จอล่างเป้น touch screen ^^ สนุกดีนะ เดี๋ยวนี้เวลาไปไหนมาไหน เลยไม่รุสึกหงุดหงิดที่จะต้องรออะไรนานๆแล้ว ฮ๋าๆ นั่งเล่นเกมไป
แต่ช่วงนี้ไม่ค่อยได้เล่นเท่าไหร่เลย งาน(นอก)ทับถม
เสาร์ที่จะถึงนี่ก็ต้องไปหลอก เอ้ย สอนน้องๆเขียนเกมที่ ม.เกษตร..
(ตอนแรกว่าจะไปช่วยสอนเฉยๆ เพราะว่าช่วงนี้รุสึกไม่ค่อยอยากรับงานนอกเลย แต่บังเอิญขาดคนเล้กน้อย เลยต้องเป้นคนสอนแทน ><)
จริงๆก็ไม่ใช่อะไรหรอกนะ ได้ช่วยอ.โต + ทำงานกะเพื่อนๆกลุ่มนี้ ก็สนุกๆดี ^^
..ช่วงนี้ที่เรียนญี่ปุ่นที่เดินจบคอร์สแล้น ว่าจะไปลงอีกที่ แต่เวลาเรียนเค้าในระดับที่เราสอบได้ มีแต่รอบวันปกติตอนเย้นอ้ะ >< ไปไม่ได้อ้ะ
เลยต้องอาศัยทยอยๆทวนเองไปเรื่อยๆ จะได้ไม่ลืม ><
อ้อ เมื่อวานเจอคนญี่ปุ่นสองคนด้วยละ เค้าหลงทางหน่อยๆ เลยบอกๆทางเค้าไป คราวนี้ใช้ ญี่ปุ่นแทบทั้งหมด สนุกจาง
  มีอะไรอีกหว่า ..
จริงๆมีเรื่องไปปล่อยไก่ที่ s/w park ตัวเบ่อเริ้มเลย ฮ่าๆ ใครอยากรุก็มานอกรอบได้จ้า
ตรงนี้ยังไม่ค่อยสะดวกเท่าไหร่ แหะๆ
แค่.. เมื่อไหร่.. เราจะเลิกเป๋อๆ เอ๋อๆ ซะทีเนี่ย ฮ่าๆ 8月12日 เรื่องนี้ห้ามพลาด Love story in havarD ><หลังจากที่บ้าการ์ตูนไปพักใหญ่ คราวนี้ก็มาถึงคิวของซีรีส์เกาหลีบ้าง หลังจากที่ห่างหายไปนาน ฮ่าๆ (เรื่องล่าสุดที่ดูคือ stairway to heaven ผิดหวังมากๆ เลยเลิกดูไปพักนึง
 )เรื่องนี้ สิ่งแรกที่คิดคือ นางเอกน่ารักโคดดดดดดดด!!!!!!!
สิ่งต่อมาที่คิดคือ ทำมัยน่ารักได้ขนาดนี้!!!!!!!!!!!!!
..ไม่ช่ายละ ฮ่าๆ
จริงๆแล้วคิดว่า เฮ้ยยย ชอบเว้ยยยยยย!!!!! 555
เรื่องนี้ ขอแบ่งเป้น 2 ช่วงใหญ่ๆละกันนะ คือตอนที่เรียนอยู่ที่ havard กะตอนที่จบจาก havard ไปแล้ว
ช่วงแรก ขอบอกว่า ชอบมากๆ ขนาดที่ถ้าเป้นไปได้ อยากนอนดูอยู่อย่างนั้นนั่นแหล่ะ ไม่ต้องไปทำงงทำงานมันแล้ว ฮ่าๆ
(ถึงจาไม่ได้ก็เถอะ สุดท้ายก็ต้องหยุด เพื่อไปนอนเอาแรงไปทำงาน ToT)
เนื้อเรื่องสดใส น่ารักมากๆ
เออ แทรกก่อน ฮ่าๆ เรื่องนี้"ความเป้นเกาหลี"ที่เจอในเรื่องอื่นๆ เช่น นางเอก ไม่ก็พระเอก เป็นโรคแล้วตาย หรือไม่ก็พวกวิ่งๆๆๆหากัน วิ่งกันข้ามตึก วิ่งกันเข้าไป 20 นาทียังไม่ถึงซะที เหอๆ คลาดกันไปคลาดกันมาไม่เจอซักที อาไรพวกนี้ เรื่องนี้นี่ ไม่มีเลยนะ เนื้อเรื่องช่วงแรก "สนุกมากกกกกกกกกกกกกกกกก โคดๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ อ่ะ" เกี่ยวกับชีวิตของคนเกาหลี(พระเอก)ที่ไปเรียนทนายที่ havard นางเอก ก็อยู่ที่นั่นเหมือนกัน เจอเรื่องต่างๆมากมาย ซึ่งขอบอกว่า เข้มข้นดี ไม่มีน้ำเท่าไหร่ ดูแล้วเคลิ้มกะความน่ารักของนางเอกด้วย ขนาดที่ว่า พอยิ้มทีนี่ แทบละลายอ่ะ ฮ่าๆ
พอเค้าสุข เราก็สุขไปด้วย พอเค้าทุกข์ เราก็นะ ทุกข์ตาม ฮ่าๆ เค้าแสดงได้ดีจริงๆนะเรื่องนี้ (แต่ไม่ค่อยชอบเสียงพากษ์ของทีมช่อง 7 เท่าไหร่ เสียงนางเอกมันแห้งๆงัยไม่รุ) บทพระเอกในเรื่องก็เท่โคด แต่ คิดว่านิสัยเค้าก็ถูกสร้างมาอย่างลงตัวอ่ะ ทุกคนมีนิสัยที่มาจากประสบการณ์ที่เจอมาตั้งแต่เด้ก ทั้งข้อดี แล้วก็ข้อเสีย ลงตัวดีง่ะ คนเขียนเรื่องนี้นี่สุดยอดเลยจริงๆนะ
..พอมาช่วงหลัง ค่อนข้างผิดหวังนิดหน่อย จริงๆก็ไม่หรอก ในเรื่องคุณภาพนะ ฮ่าๆ ตาว่ามันก็เข้มข้นอยู่ แต่เรื่องมันหนักขึ้นน่ะ ฮ่าๆ แล้วก็มีโผล่"ความเป็นเกาหลี" เข้ามานิดหน่อย แต่บางคนก็ไม่รุสึกว่ามันหนักไปนะ ฮ่าๆ
สิ่งที่ชอบมาก แล้วคิดว่าอยากจะให้หลายๆคนดูเรื่องนี้คือ
เรื่องนี้ จะได้เห้นความมุ่งมั่น ความพยายาม ความคิด ความแตกต่างของคน และหลายๆอย่าง ที่ตาคิดว่าเป้นจุดที่น่าดูมากๆ ได้ทั้งความสนุก กำลังใจ ความคิด ได้เรียนรู้ถึงหลายๆอย่างด้วย
นางเอกก็น่ารัก
นางเอกก็น่ารัก
นางเอกก็น่ารัก
นางเอกก็น่ารัก
นางเอกก็น่ารัก
นางเอกก็น่ารัก
555 ชอบโคดดดด
ไปดูนะๆ สนุกจริงๆ ไม่ว่าจาดูเอาความน่ารักของนางเอก หรือว่าดูเอาเนื้อเรื่อง ดูเอาแง่คิด ดูเอาสนุก เรื่องนี้มีหมดแหล่ะ (จริงๆคนอื่นก็น่ารักเยอะนะ แต่เราชอบนางเอกฮ่าๆ)
เพลงก็เพราะนะ ชอบโคดๆ เออ นี่ก็อีกอย่าง บางอย่าง พอเค้าเอาเพลงมาใส่แล้วคิดว่า โหย ทำได้งัยวะ ลงตัวมากๆ เพิ่มความสนุกขึ้นอีกเป้นกองเลยอ่ะ
โอ้ยยยยยย อยากมีแฟนอย่าง ซูอินอ้า (นี่เราเป้น ญ จริงป่าววะ ฮ่าๆ)
ปล. ซูอิน = นางเอกของเรื่องนี้ คนแสดงคือ คิมเทฮี << เป้นชื่อนางเอกเกาหลีคนแรกที่พยายามท่องจนจำได้ ฮ่าๆ
แล้วเมื่อไหร่ เราจาได้เจอคนอย่างฮอนวูวะ เฮ้อ ToT
เออ ปล2 ใครอยากดูซีรีส์เกาหลีอีก ก็ดูเรื่อง all about eve ได้ หนุกเหมือนกันเรื่องนี้ จริงๆตาชอบ all about eve มากกว่าเรื่องนี้อีกนะ  7月30日 Spirited Awayอาวววละ
วันนี้จามาเล่าถึงการ์ตูนเรื่องถัดปายยย
อิอิ เรื่อง "Spirited Away" ของ Studio Ghibli
(ถ้าอยากรุว่าเป้นยังงัย เข้าไปอ่านได้ที http://pradt.net/?p=211 นะจ้ะ อิอิ)
ลงไปดูล่างสุด จะพบ list ของรายการรางวัลที่เรื่องนี้ได้ ^^"
เป็นหนังอ่ะนะ 2 ชม.
นี่รูปตัวอย่างคร่าวๆจ้ะ
อาจจาเหมือนเป้นการ์ตูนธรรมดานะ พูดถึงภาพ ก็พูดได้ว่า ละเอียดดี แต่ก็ไม่ได้รุสึกประทับใจอะไร เนื่อเรื่องตอนแรก พูดตรงๆว่า รุสึกว่ามันติดๆงัยไม่รุ ไม่ได้รุสึกชอบเลย ตอนดูจบ ก็ไม่ได้คิดว่าวิเศษอะไร ออกจะ "แปลกๆ" ด้วยซ้ำ แต่พอได้ไปอ่านพวก review ต่างๆของเรื่องนี้ ทำให้เข้าใจเลยว่า ทำมัยพอพูดชื่อนี้ ไม่ว่าจาเป้น เด้กขนาดประถม ผู้ใหญ่ขนาดเกิน 50ปี หรือเพื่อนๆ (พูดถึงคนที่ไม่แอนตี้การ์ตูนนะ) ต่างก็รู้จักกัน ขนาดได้รับรางวัล oscar ในปี 2001 เลยนา เป็นแรงบันดาลใจให้ walt disney ในการ์ตูนหลายๆเรื่องด้วย พอรู้ถึงแนวคิดหลายๆอย่างในการ์ตูนเรื่องนี้ ทำให้เปิดดูอีกรอบทันทั แล้วก็เลยรุสึกว่าการ์ตูนเรื่องนี้นี่ สุดยอด จริงๆเลยนะ (ไม่ได้ชอบ แต่รุสึกว่ามันสุดยอดน่ะ ฮ่าๆ งงป่าว?)
ถ้างง ก็ลองหามาดูกันนะจ้ะ อิอิ
โครงเรื่องคร่าวๆก็คือ เรื่องนี้จะเป็นการ..เรียกว่าไรดี? บอกเล่า? เสียดสีสังคม? ฮ่าๆ เทือกๆนั้นน่ะ ของสังคมผู้ใหญ่ในญี่ปุ่นปัจจุบัน ..จริงๆก็ทั่วโลกน่ะล่ะ คงพอนึกภาพออกเนาะ? ว่าเป้นยังงัย? ฮ่าๆ คือบังเอิญว่า "เด้ก"คนนี้ ได้หลงเข้าไปในโลกนั้นอย่างไมได้ตั้งใจ จึงต้องดิ้นรนทุกวิธีทาง เพื่อให้อยู่รอด และไม่ลืมตัวตนที่แท้จริงของตัวเอง ไม่อย่างนั้น.. เธอจะกลับไปสู่โลกที่แท้จริงของตัวเองไม่ได้ ฟังดูเหมือนซีเรียสเนาะ ทั้งการให้แง่คิด การบอกเล่าเสียดสีสังคมปัจจุบันอาไรพวกนี้ แต่เรื่องนี้ เค้าเล่าออกมาได้สนุกดี มีขำบ้าง แล้วก็ พูดได้เลยว่า "จินตนาการ" ของคนสร้างเรื่องนี้น่ะ กว้างไกลจริงๆ เค้าบอกว่า เรื่องนี้น่ะ ดูได้ทุกเพศทุกวัยเลยนะ ไม่ว่าจาเป้น เด้ก ดูให้สนุก หรือ ผู้ใหญ่ก็ดูได้ หรือจะดูแบบเครียดก็ดูได้ ดูแบบเอาแง่คิดก็ดูได้ ฮ่าๆ เจ๋งดีนะ ลองหาดูกันน้า ^^ ตอนนี้ตาเลยกลายเป้นสาวก Studio Ghibli ไปอีกหนึ่งรายแล้ว ฮ่าๆ
-----------------------------------------------------------------------------------------------
(ผ่านไปอีกประมาณ 8 ชม. ฮ่าๆ)
และแล้วก็ผ่านไปอีกสองเรื่องติด ฮ๋าๆ
(บังเอิญยืม กาน(ขอบคุณมากค่า ><) มาสามเรื่องตั้งแต่อาทิตย์ที่แล้ว ถ้าไม่รีบดูเดี๋ยวจาเค็มเกินไปอ่ะนะ แหะๆๆๆ)
คือเรื่อง the cat returns กะ kiki's delivery service จ้า
สองเรื่องนี้ถ้าเทียบกะ spirited awary แล้ว อืม.. รุสึกว่าธรรมดาไปนิดนึง..
ในแง่ของ plot เรื่อง แล้วก็ ระดับของจินตนาการอ่ะนะ
ถ้าในแง่ของเนื้อเรื่องแล้ว kiki ดูจาเหมือนเรื่องอื่นๆทั่วไปอยู่บ้าง เหมือนตัวดำเนินเรื่องคือแม่มด แล้วก็ดำเนินเรื่องไปเรื่องๆ มีปมให้แก้ไขบ้าง เรื่องก็ไหลไปเรื่อยๆ(บางทีรุสึกว่านิ่งไปหน่อย..^^") อะไรอย่างนั้น...
  อันนี้ภาพตัวอย่างนะจ้ะ
ส่วน the cat returns ระดับของจินตนาการ ค่อนข้างกว้างขึ้นมาอีกหน่อย แต่ก็ไม่ได้แตกต่างกะเรื่องดีๆทั่วไปในท้องตลาดมากนัก..
แต่ถ้าพูดถึงแง่คิดแล้ว ตามสไตล์ของ studio Ghibli ก็มีอัดไว้เต็มที่อีกเช่นเคย ฮ่าๆ
เอาเป้นว่า สองเรื่องนี้ ไม่ได้ชอบ ไม่ได้ประทับใจเท่าไหร่ แต่ก็ไม่ผิดหวังละกันนะ ฮ่าๆ
7月23日 ว่าด้วยเรื่องการเติมหมึก - -"อ้อ ก่อนอื่นขอบอกก่อง
รูปรับปริญญาอัพโหลดแล้วน้า ใครอยากได้รูปใหญ่รูปไหนก็บอกมา จาส่งให้ แล้วก็ใน album รูปแนวตั้งจาเพี้ยนๆนะจ้า มันใช้ ACDsee หมุน + ตอนบีบอัดขึ้นเวปอ่า แหะๆๆๆ ------------------------------------------------------------------------------------------------------
เนื่องจากหมึกที่ office หมดมาหลายอาทิตย์แหลน
จึงต้องทำการเติมหมึก inkjet ของ HP เพื่อให้ใช้ได้อีกครา..
และเนื่องจาก ทุกครั้งที่หมด ก่อนหน้านี้ จะซื้อหัวหมึกใหม่ทั้งหัวเลย ซึ่งตาคิดว่ามันแพงมาก
เลยเสนอว่า ลองใช้เป้นแบบเติมดู น่าจาเซฟเงินไปได้เยอะกว่า.. เรื่องจึงได้เริ่มขึ้น.. - -"
เมื่อวันเสาร์ ตอนหลังจากเรื่องภาษายุ่นปี่เสร้จ จริงๆมีนัดกินข้าวเที่ยงตอน 12.45
เลยคิดว่า เติมหมึกน่าจาไม่เกิน 20 นาที จึงรีบตรงดิ่งไปที่พารากอน เพื่อให้เค้าเติมหมึกให้
[ Q1: ทำมัยต้องเป้นพารากอน?
A1: เพราะวันก่อนไป แล้วบังเอิญเดินผ่าน แล้วเค้าบอกว่าซ์อหมึกจากเค้าจาเติมให้ฟรี
Q2: ทำมัยไม่เติมเอง?
A2: ก็เค้าบอกว่าครั้งแรกจายากสุด + ไม่เคยเติมเลยด้วย เลยกะว่าไปดูเค้าเติม ครั้งต่อๆไปจาได้เติมเอง
Q3: แล้วก่อนหน้านี้ก็มีปริ้นงานไม่ใช่เหรอ? น่าจาเคยเติมหมึก?
A3: 555 ก็ตอนนั้นก็โบ้ยให้น้องทำสิ ฮ๋าๆๆๆๆๆๆ
Q4: ... - -"
A4:
 ( ยังไม่สำนึก ฮ่าๆ)]
แล้วบังเอิญว่า.. คุณพี่ขา 10 นาทีแรกหมดไปกะการที่คุณพี่พยายามจาเปิดน้อตหัวหมึกอันแรก (มีสามอัน)
และที่ทำได้คือคนอื่นมาทำให้ ... - -"
ด้วยความที่จาบอกตรงๆก็ดูจาเป้นการเสียดแทงเค้าไปหน่อยรึเปล่า จึงถามเค้าว่า
ata: ไม่มีคนอื่นที่ทำได้แล้วเหรอคะ?
เค้า: ไม่ค่ะ จริงๆมีอีกคน(คนที่มาเปิดหัวหมึกอันแรกให้) แต่เค้าไปกินข้าวค่ะ
ata: .. อ่อ... (กรรม)
ผ่านไปอีก 30+ นาทีกับการเปิดหัวหมึกทั้งสาม
เค้าก็กำลึงจะเติมหมึกสีเหลือง
...แต่ดูแล้ว ช่องที่เค้าจาใส่น่ะ มันสีน้ำเงิน.. - -"
ata: เอ.. ทำมัยหมึกที่ซับออกมาจากทิชชู่ สีเหลืองมันอยู่ช่องนี้(คนละช่องกะที่เค้าจาเติม)ละคะ?
เค้า: อ๋อ มันไม่เกี่ยวกันค่ะ คนละช่อง (ใบหน้ามั่นใจสุดๆ)
ata: (กรรม ทำงัยดีฟะ อ้อ โชคดี เห้นกล่องมันมีรูปที่เติมแบบที่ตาเข้าใจ) อ้าว ทีที่กล่องก็ยังเติมแบบนี้เลยนี่คะ
เค้า: ... อ๋อ ใช่ค่ะ ใช่ ต้องเติมด้านนี้สิคะ ด้านนี้น่ะถูกแล้ว(เป้นด้านที่ตาบอกตอนแรก เปลี่ยนเฉยเลย) (+สายตาที่มองมาบอกว่าฉานน่ะผิด เค้าน่ะถูกมาตลอด )
ata: อ่ะ ค่ะๆ ฮะ ฮะ ฮะ...
แล้วเค้าก็เติมไป น้ำหมึกก็กระเฉาะไป.. - -"
มือเค้าทุกนิ้วเปื้อนไปด้วยน้ำหมึก - -"
ฉานละสงสารเค้าจริงๆ ..สงสารตัวเองด้วย - -"
ต่อมาด้วยหมึกสีดำ จริงๆน่าจาบอกเค้าว่า ไม่เป้นไรค่ะ ฮะๆๆ เดี๋ยวมาเติมทีหลังละกัน
แต่เห้นว่า เอาวะ งัยๆวันจันทร์ก็ต้องใช้ + เราก็ไม่รุว่าเติมงัยนี่หว่า เค้าก็เติมสีมาแล้ว น่าจาคล่องขึ้น
เริ่มด้วย..
เปิดฝาหัวหมึกไม่เป้น - -" มายก้อด
เค้า: เอ้ะ ปกติทำที่พันธ์ทิพย์ ไม่เคยเติมหมึกขาวดำน่ะค่ะ ฮะๆๆ
ata: ฮะๆๆ (หิวข้าวววววววววววววววววววววววววววว)
เค้าเลยเดินไปซักพัก คิดว่าน่าจาไปถามคนอื่น.. แต่ไหงเมื่อกี้บอกว่าไม่มีแล้ว - -"
เอาเป้นว่า เหตุการณ์ผ่านไปอย่างน่าสลดสุดๆ กว่าจาเติมเสร้จขณะนั้นก็เกือบบ่ายสอง (ฉานไปถึงประมาณ 12.10นิดๆ)
เค้าเก้บหัวหมึกให้เราโดยการหุ้มกระดาษไว้ รุสึกตะหงิดๆใจ
ata: เอ ห่อแบบนี้จาไม่ซึมเหรอคะ?
เค้า: อ๋อ ไม่หรอกค่ะ ถ้าเป้นทิชชู่สิคะ ถึงจะซึม
เค้า: แล้ว อย่าพึ่งเอาออกเลยนะคะ เดี๋ยวอากาศเข้า จะปริ้นไม่ออก
ata: ค่ะๆ ขอบคุณค่ะ (หิวข้าวววว +นัดไว้ตอน 12.45 T-T เลทโคดๆ) จึงรีบไปเอาใบกำกับภาษีแล้วบึ่งขึ้นรถไฟฟ้าทันที
กลับมาบ้าน...
สภาพหมึกซึมเต้มสองหัวหมึก - -"
ฉานจาไม่ไปซื้อไปทำอะไรที่นั่นอีกแล้ววววววววววววววววววววววว
ปล. ตอนนี้โอเชละ เนื่องจากได้คำแนะนำจากน้องชาย บอกว่ามีร้านเติมหมึกถูก + ฝืมือดีที่มอลล์ราม - -"
น่าจารุก่อนหน้านี้ ไม่งั้นไม่ต้องมาเสียเวลา + เลทนัดอีก + อารมณ์เสียตั้งนานสองนานแล้ววว ToT
ปล2. ร้านนั้นเป้นร้านขายหมึกที่พารากอนชั้น 3 ข้างๆแผนกที่ขายพวกเครื่องเขียนน่ะ อย่าได้เหยียบเข้าไปเลยนะเนี่ย - -"
ปล3. เพชรออก!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
นี่มันอาไรกันนี่!!!
 7月19日 เมื่อคืน.. ร้องไห้เมื่อคืน เฮียกชกลับเยอรมันแล้น
ตอนแรก แทบกลั้นน้ำตาไม่อยู่
..แล้วก็ไม่อยู่จริงๆด้วย (ฮ่าๆ)
แต่มันร้องตอนที่เฮียกชไปแล้วน่ะ
กะตอนในรถ
..แล้วก็ตอนกำลังจะนอน!!
สิ่งที่เศร้าอีกอย่างก็คือ
ตอนนั้น
รุสึกอยากโทรหาใครมากๆ...
................แต่ไม่รู้จะโทรหาใครดี..............
รู้สึกเศร้ากะตัวเองเล้กๆ....
ขอโทษนะ กับบางคนที่บอกว่า โทรไปหาได้ทุกเมื่อ
หรือกับบางคน ที่คอยให้กำลังใจเสมอๆ
หรือกระทั่งกับเพื่อนสนิทหลายๆคน...
ตาคิดถึงพวกแกนะ แต่ว่า
มันเกรงใจ... ที่จะโทรไป แล้วร้องไห้ แล้วบอกว่า "พี่ไปแล้ว" น่ะ
...
เมื่อวาน..
ก็เลยนอนร้องไห้ไปจนหลับ...
หวังว่าเผื่อจะมีใครสักคนโทรมา.....
แต่รู้ตัวอีกทีก็เช้าแล้ว
ฮือๆ ทำมัยช่วงเวลาที่เราอยากระบายกะใครสักคน
ทำมัยพวกแกไม่โทรมากันยะ!!
555 ฮือๆๆ 555 ฮือๆๆ
..เออ นี่เราอารมณ์ไหนกันแน่เนี่ย
อืม ฮ่าๆ เราปกติก็เพี้ยนๆอย่างนี้แหล่ะ ToT
ไปทำงานต่อละ (สรุป อารมณ์อู้ ...  )7月15日 คนที่รักที่สุดคราวนี้ขอเขียนสิ่งที่ย้ากก อยาก (แต่เขิน แหะๆ) เขียนมานานซักพักแล้วซะที
.. ไม่ใช่เรื่องรับปริญญาหรอกนะ ถึงว่าเมื่อวานนี้จะเป้นวันรับปริญญาของเราก็ตาม
วันนี้ขอพูดเรื่อง "คนที่รัก" ของเราบ้าง ^^
งง ละซี้!! ใครกันนี่ อิอิ
คนที่เรารัก มีอยู่ 2 คนด้วยกัน
ไม่รู้ว่าแบ่งกันยังงัย อยู่ที่ส่วนไหนของหัวใจ..
รุแต่ว่ารักม้ากกมาก มากที่สุดในโลกกกกก (วิ้ววว...
)คนนึง คือ"คุณแม่"ของเราเอง
</< DIV>
ถ้าเมื่อตอนเด็ก เวลาอ.ถามว่าโตขึ้นอยากเป็นใคร คงมีหลายคนไม่น้อยมั้งเนาะ? ตอบว่าคุณแม่?
ตอนนั้น.. เราจำไม่ได้ว่าตอบว่าอะไร แต่ตอนนี้ ตอบด้วยความรู้สึกตื้นตันสุดๆว่า"คุณแม่"
ญ ที่อดทนสุดๆ ทำได้ทุกอย่าง ทั้งงานบ้าน งานเรือน ทำงาน รวมไปถึงเรื่องของครอบครัวต่างๆ
รวมไปถึงเรื่องของตาด้วย..
ทั้งๆที่คิดว่า อยากจะให้คุณแม่ได้อยู่สบายๆ แล้วแท้ๆ แต่ก็ต้องมีเรื่องให้คุณแม่ต้องคิดหนัก อยู่เรื่อยๆทุกที
"คุณแม่"ของเราคนนี้ เป็นต้นฉบับของ "ญ" ที่เราอยากจะเป็นเลยนะจะบอกให้!
...อีกคน.. คือ ช ที่รักที่สุด
"พี่ชาย" ของเราเอง
ถึงดูเผินๆ จะติงต๊อง บ้า ติงต๊อง บ้อง ติงต๊อง ...(go to infinity) ก็ตาม (ฮ่าๆ)
แต่พี่คนนี้ เป้น ช ที่ยิ่งกว่าอุดมคติอีกนะ
นิสัยดีมากๆ รัก ญ คนเดิมคนเดียวมามากกว่า 5 ปี ..ทั้งๆที่ 4 ปีสุดท้ายนี่ พี่เราไปเยอรมันเลยด้วยนะ
ถึงจะติงต๊องสุดๆ แต่ก็มีความคิดที่เป้นผู้ใหญ่มากๆ มีคำปรึกษาที่ดีเสมอ
ขนาดที่ถึงเราจาเอาแต่ใจแค่ไหนก็ไม่โกรธเลยอ่ะ!
ถึงหน้าตาจาไม่ได้ขนาดถึงกับดารา แต่ก็เท่นา
 ถึงกับขนาดที่ว่า ยินดีด้วยจากใจจริงกับแฟนของพี่ชาย.. ช ดีๆแบบนี้เนี่ย ในโลกนี้ไม่รุว่าจาไปหาได้ที่ไหนอีกแล้วน้า...
ถึงจาไม่กล้าบอกต่อหน้าก็เถอะ แหะๆ
แต่ขอบอกไว้ ณ ที่นี้ว่า
"ตารักคุณแม่"
แล้วก็"รักเฮียกชที่สุดในโลก"เลยนะ
..ไว้ซักวันจารวบรวมความกล้าไปบอกนะ แหะๆๆ
..ซักวัน เราก็อยากจะเจอคนอย่างพี่ชายบ้างจัง.. จะอยู่ที่ไหนในโลกนี้กันน้ออ...
----------------------------------------------------------------------------------------
อาวววละ ไหนๆก็ไหนๆละ เขียนเรื่อง วันรับปริญญาบ้างก็ละกัน แหะๆ
รวบยอดทั้งวันซ้อมทั้งวันจริงเลยนะ
เชื่อมั้ย สำหรับตา วันซ้อมเหนื่อยกว่าวันจริงอีกอ้ะ
ไม่รุทำมัย วันนี้ (วันหลังจากวันจริงหนึ่งวัน) ตาไม่เป้นอะไรเลย ตัวเบา สบายสุดๆ ไม่เป้นไข้ ไม่ปวดตัวเลยด้วยละ! (ดีๆ ฮ๋าๆ)
ก่อนอื่น
ขอขอบคุณ "คุณแม่" ที่ช่วยตาหมดทุกเรื่องเลย ทั้งหาที่แต่งหน้า ทำผม จัดการ ติดต่อต่างๆ ..จนตาไม่รุจาตอบแทนแม่ได้ยังงัยดีอ่ะค่ะ...
ขอขอบคุณ "เฮียกช" พี่ชายสุดที่เลิฟของเรา ที่กลับมาจากเยอรมัน เพื่อมาถ่ายรูปตลอดวันซ้อม และก็ช่วยเรื่องต่างๆ ตลอดวันจริง >< ขอบคุณค่า
..เวลาคิดถึงสิ่งที่คุณแม่กับเฮียกชทำให้เรา ทำให้เราซึ้งใจจนน้ำตาไหลเลย..
ขอบคุณ "นุแมน" น้องชายของเรา ที่ช่วยจัดการเรื่องต่างๆตลอดวันซ้อมเลย ยกเลิกนัดทั้งหลาย แค่นี้เราก็ซึ้งใจมกาๆแล้ว ><
ขอบคุณ "คุณพ่อ" ที่ช่วยเลี้ยงดู ส่งเสีย ตา มาจนถึงบัดนี้ค่า
ขอบคุณ "เจน", "คิม", "พีช" ที่ช่วยเรื่องหาตากล้องให้
คนที่เราได้มาน่ะ เจ๋งมากๆเลยนะ ถึงเราจายังไม่เห้นรูปตอนนี้ แต่ก็คิดว่าจะต้องออกมาดีมากๆแน่ๆเลย
ขอบคุณนะคะ ^^
(ขอบคุณพีช สำหรับของขวัญด้วยจ้า)
ขอบคุณ "พี่เล็ก", "พี่แพร", "เฮ้ยกชอีกที" สำหรับดอกไม้ค่ะ ><
ขอบคุณ "คุณแม่ของพี่แพร" สำหรับของขวัญที่ให้นะคะ
ขอบคุณ "อาม่า", "อาแปะ", "อาอึ้ม","อากู๋","อาอี้", "อากู๋เป็ด", "อากู๋สวัส", "เจ้พี", "เฮ้ยพง", "พี่หัว", "น้องพิม", "น้องแพรว" สำหรับของขวัญ แล้วก็ที่มาร่วมแสดงความยินดีให้ตาในวันงานด้วยค่า ><
ขอบคุณ "ฟลุ้ค", "หวาน" ที่มาร่วมแสดงความยินดีถึงสองวัน แล้วก็สำหรับของขวัญจ้า ดีใจมากๆเลย
ขอบคุณ "พี่ๆแผนก programmer Imagimax" ทุกคนนะคะ สำหรับของขวัญ แล้วก็ยกมาทั้งแผนกมาแสดงความยินดีในวันงาน.. ดีใจมากๆๆๆๆเลยค่ะ >< พี่ๆน่ารักที่สุดเลยย ซึ้งใจจริงๆเลย
ขอบคุณ "เอ้ก", "กุ้บ" ที่มาร่วมถ่ายรูปด้วยกันนะจ้ะ ><
ขอบคุณ "พี่ก้อง" ที่ทั้งๆที่อยากกลับแล้ว แต่ก็ยังมาถ่ายรูปด้วยกัน ><
ขอบคุณ "พี่เม้ง", "พร", "กอล์ฟ","นิค", "พี่เม้ย","พี่บ้อบ","พี่สาลี","พี่กิฟท์","พี่ไมค์","พี่แก้ว","พี่บอล","แจน","แพร",และ"พี่ๆ เพื่อนๆ น้องๆ ชมรมเชียร์ทุกคน" สำหรับหลายๆเรื่องไม่ว่าจะเป้นการถ่ายรูปด้วยกัน ของขวัญ และการเต้นส่งท้ายการเป้นนิสิตจุฬา มันส์มากๆเลยค่า ><
ขอบคุณ "พี่เนย", "พี่AJ", "แมน" สำหรับของขวัญนะจ้ะ
ขอบคุณ "อ.วิวัตน์" สำหรับเครื่องรางค่ะ
ขอบคุณ "หนุ่ย", "เอกกีโต้", "นา" ที่อยู่เป้นเพื่อนกันตลอดในพิธีรับปริญญาบัตร ^^
ขอบคุณ "เฮ้ยกช" อีกทีน้า ที่อุตส่าห์เอารูปไปเข้ากรอบให้ สวยมากๆเลยย ><
ขอบคุณ "อ้อม" เพื่อนรัก ตลอด 7 ปีที่รู้จักกันมา แกเป็นคนดีมากๆ ที่เราคิดว่าโชคดีที่ได้รุจักกัน ขอให้แกประสบความสำเร็จในชีวิต กับความรัก ขอให้มีความสุขตลอดไปนะจ้ะ ^^
ขอบคุณ "แนน", "ทอป", "เม", "ดอนนี่", "เอก" สำหรับความเป็นเพื่อนที่มีให้กัน แกอาจจาคิดว่าเราเคยพูดไปแล้ว แต่อยากพูดอีกอ้ะ แหะๆๆ
..ถึงพูดตอนนี้แล้ว ก็ยังอยากจะพูดอีก >< 555
ขอบคุณ "จุฬา" ที่ทำให้เรามีประสบการณ์ ชีวิต เพื่อนๆ รวมไปถึงความรู้สึกต่างๆที่ดีขนาดนี้
อยากขอบคุณทุกๆคน ทุกๆสิ่ง ทุกๆอย่าง มันตื้นตันใจง่ะ ไม่รุทำมัย sensitive เหลือเกิน ฮ่าๆ
..ถึงเราจะไม่รุว่าชีวิตนี้เกิดมาทำมัย ถึงเราจะไม่เข้าใจว่าความรักคืออะไร ..ถึงเราจะไม่รุว่าสองประโยคข้างหน้านี่เกี่ยวตรงไหน(???)
แต่เราก็ดีใจ ที่ได้พบพวกแกนะเฟ้ยยย (ขอพูดอีกหนๆๆ ฮ่าๆ)
ปล. อ่านแล้วเม้นกันบ้างจิ ฮ่าๆ ขอแค่ topic นี้ละจ้า ><
"เจอกันบนฟ้า"
นะจ้ะทุกๆคน ^^
(นี่รูปของที่ได้มา ขอบคุณมากๆๆค่า ><) 6月30日 ฝันแปลกๆ555 แปลกจริงๆนะ แถม แปลกที่จำได้ด้วย ปกติไม่เคยจำได้เลย 555 (จริงๆอย่าว่าแต่จำได้เลย ปกติไม่ฝันด้วน หัวถึงหมอนปุ้บ หลับเป็นตาย ใครเปิดไฟเปิดทีวีก็ไม่ตื่น ฮ่าๆ)
คือ ฝันว่า อยู่ในงานซ้อมรับปริญญา หรือวันจริงเลยก็ไม่รุ
แต่ วันนั้น เจอในหลวงด้วย! 555
จริงๆก็งงๆอ่ะนะ
สถานที่ เป้นตึกสมัยตอนอยู่ม.ต้น คือ ร.ร.มาแตร์
แต่ชื่อสถานที่เป็น ชื่อของจุฬา เพื่อนก็เพื่อนจุฬา ฮ่าๆ (จริงๆจำได้ว่ามีแนน กะใครอีกไม่รุ 2 คน ฮ่าๆ)
<< เท่ป่าววะ แนน เราฝันถึงแกด้วยนะเว้ย ฮ่าๆ เข้าใจถึงความรักที่เรามีให้แกรึยังละจ้ะ
 อิอิฝันว่า ต้องวิ่งไปซ้อมรับปริญญา แต่รีบมากไปหน่อย เลยวิ่งไปผิดที่ (ฝันทั้งที ให้มันหายเป๋อๆบ้างไม่ได้เหรองัย ฮั้ย)
เลยต้องวิ่งกลับไป พอถึงปุ้บ ก็พบว่า เค้าซ้อมกันเสร้จแล้ว (... ^^" วิ่งนานขนาดน้านนน)
(ออ.. รุละ ที่วิ่งผิดที่ เพราะแกนำแน่เลยว่ะแนน ฮ่าๆๆๆ)
แล้วก็เจอในหลวง! 555
ฝันว่าท่านมาอวยพร เนื่องในโอกาสจบการศึกษาแล้ว ยังจำคำอวยพรได้อยู่เลย แต่ไม่พิมพ์ละกันนะ ฮ่าๆ
แล้วก็เตือนสติอาไรพวกนั้น
..เออ เรามีพูดเล่นกะในหลวงด้วยนะ ฮ่าๆ (แถมไม่ได้ใช้คำราชาศัพท์ด้วย )
...แล้วฉากก็เปลี่ยนจากหน้าสนามหญ้า เป้นหน้าห้องเรียน (ตอนสมัยอยู่เตรียมฯ ^^" mix มันหมดทุกสถาบัน ฮ่าๆ) ได้งัยไม่รุ
ในนั้นมีคุณแม่ แล้วก็เพื่อนๆอยู่ แล้วคุณแม่ก็ตะโกนถามออกมาว่าอยู่กับใคร ในหลวงก็บอกว่าต้องไปแล้ว จากนั้นเราก็ตื่นพอดี! แล้วเวลาก็เป้นเวลา 7.29 พอดีด้วย! (ตื่น 7.30) ตื่นปุ้บ แป้บบ นึงนาฬิกาก็ดัง
เท่ป่าววะ ฮ่าๆ
จริงๆก่อนนอนก็ไม่ได้ดูทีวี หรืออ่านหนังสืออะไรเกี่ยวกับท่านเลยนะ
แปลกดี นานๆจะจำฝันตัวเองได้
(หลังจากนั้นจริงๆแล้วสลึมสลือ นอนต่ออีกแป้บนึง แล้วไม่แน่ใจว่าฝัน หรือตัวเองพยายามคิดไปเอง ฮ่าๆ
ฝันว่า จากนั้นเราก็วิ่งไปหาในหลวง แล้วก็ก้มลงกราบเท้า ..เท่ป่าววะเรา ฮ่าๆ)
ตื่นอีกทีตอน 7.30กว่าๆ ก็ลุกไปเข้าห้องน้ำ เริ่มต้นวันใหม่ต่อปายยยยย
ทรงพระเจริญนะคะ ^^
อิอิอิ
ปล...... เขียนแบบนี้ จะกลายเป้นหมิ่นพระมหากษัตริย์ป่าววะ ^^"
ไปดูการ์ตูนดีก่า~ ลัล ลัล ล้า
โชคดีนะจ้ะ เพื่อนๆทุกคน ^^ 6月18日 คิดถึงง่า..555 ว่าง ว้าง ว่าง
เลยมาอัพblog 555
จริงๆแล้วรอโหลดการ์ตูนอยู่ง่ะ
 คราวนี้เรื่อง fullmoonwo sagashite 55
ค่อนข้างเก่าแล้วละนะ น่าจาประมาณ 4 ปีที่แล้วได้ แหะๆ
ติดใจจากหนังสือการ์ตูนง่ะ แล้ววันก่อนเห้นชื่อนี้แว้ปๆเลย โหลดเลย ฮ่าๆ
เพราะว่าในการ์ตูนมันเกี่ยวกะเพลงๆ เลยคิดว่า ต้องเพราะแน่ๆ
แล้วก็ไม่พลาด! เพลงเพราะจริงๆด้วย! 555
ที่ว่าว่าง? ก็ไม่ขนาดนั้นหรอก ฮ่าๆ พอได้ทำงาน แล้วรุสึกว่า วันที่ได้นอนตีพุงอยู่บ้านเฉยๆเนี่ย มันช่างเป้นสวรรค์จริงๆเลยน้า ..นี่เราแก่ไปแล้วรึเปล่าเนี่ย หึหึหึ
แต่ตอนนี้ แอบเหงาๆว่ะเพื่อนๆ ก็ที่ทำงาน ไม่มีเพื่อนที่เรียนมาด้วยกันทำเลยนี่นา บางครั้ง มันก็เลยรุสึกเหงาๆว่ะ ใครจะไปเที่ยวไหน บอกกันบ้างเด้อออ อยากไปด้วยอ้า ><
คิดถึงง่า...
ปล.ตารับปริญญาวันที่ 14 นี้น้าจ้า มากันให้ได้น้า ถ้าไม่ได้วันที่ 2 ก็ได้จ้า เป้นวันซ้อมใหญ่น่ะ ^^ ใครจามาโทรมาบอกกันด้วยน้า
6月2日 โย้วววว ในที่สุด!!สิ่งที่กังว้น กังวล ก็จบแล้ว..
นั่นคือการออกงานที่พารากอน เวลาตั้งแต่ 16.00-23.00(ออกจากบ้าน-กลับบ้าน)
หลังจากที่วุ่นๆมาหลายวัน เสาร์-อาทิตย์ก่อนก้ทำงาน ฮ่าๆๆ
รุสึกสบายใจขึ้นมาเลย
ขอบคุณคุณแม่มากๆเลยน้าค้า ที่ช่วยดูเรื่องทรงผมให้ ขอบคุณอาอึ้ม เจ้พี พี่หัว เฮียพง ทุกๆคนเลย แหะๆๆ
งานมีอาไรบ้างเหรอ?
อยากรุป่าวหว่า
จริงๆขี้เกียจเล่าง่ะ ถ้าเล่าท่าทางจะยาว (แล้วเขียนทำมัย ฮ่าๆ)
เอาเป้นว่า เกี่ยวกับโชว์เครื่องเพชรในคอเลคชั่นเฉลิมพระกรุณาธิคุณพระมหากษัตริย์ไทย ในวาระการครองราชสมบัติครบ 60 ปีของในหลวงอ่ะนะ มีร้าน SETTE ที่ตาทำอยู่ใช่ม้า แล้วก็ร้านเพชรอื่นๆอีก 16 ร้าน ร่วมกันทำขึ้นมา
แล้วเราต้องทำอะไรเหรอ? ฮ่าๆ
จริงๆก็ไม่ได้รับหน้าที่อะไรเท่าไหร่ เพราะว่าเป้นมือใหม่ซิงๆ ไม่รุอาไรเลย ก็ช่วยนู่นช่วยนี่เท่าที่ทำได้ ในงานก็คอยดูว่ามีใครต้องการอะไรรึเปล่า เวลา guest มาก็พาเดินนำทาง หาน้ำ อาหาร ไปบริการ.. อาไรพวกนี้ ><
แต่ก็ยังไม่จบไม่สิ้น ฮ่าๆ
เพราะว่าจริงๆแล้วงานนี้เป็นงานที่แทรกขึ้นมากะทันหัน ตั้งแต่พุ่งนี้ไปก็เลยต้องสะสางงานที่ค้างมาแล้วหลายวันเหลือเกิน (จริงๆก็ดีใจนะ จะได้ทำต่อซะที)
สู้ๆ!! สู้ตาย!! ><
(หลังจากรุสึกห่อเหี่ยวมาหลายวัน พอจบงานวันนี้นี่รุสึกกะปรี้กะเปร่าขึ้นมาทันทีเลย แหะๆๆ
 )ปายนอนแล้ว ง่วง
 บะบาย โชคดีนะคะทุกๆคน อ้อ ตอนที่เราท้อๆเนี่ย ประโยคนี้ช่วยเราได้มากเลย >>>
"วันใดที่เราอ่อนแอ แม้แต่ก้อนหินก้อนเล็กๆ ก็เปรียบดั่งขุนเขา แต่หากวันใดที่เราเข็มแข็ง แม้แต่พายุ ก็เป็นดั่งสายลมอันแผ่วเบา"
ปล.ว่างๆไปทำนี่กันหน่อยจิ แหะๆๆๆ
 5月27日 เฮ้ออ....ไม่มีไรหรอก ฮ่าๆ จริงๆกระทู้นี้อาจจะแปลกๆไปซะหน่อย สำหรับเราที่เป้นผู้หญิง T-T
จริงๆพอทำงานแล้ว ชีวิตก็ต้องมีเปลี่ยนแปลงบ้างใช่ม้า
บางคนก็ต้องปรับตัวกับที่ทำงาน กะการทำงาน กะการเดินทาง อาไรพวกนี้
แต่ละคนก็มีเรื่องหนักใจต่างๆกันไป..
แต่เรื่องหนักใจของเราเนี่ย ไม่ใช่เรื่องงานหรอก..
แต่เป้นเรื่องการแต่งตัวน่ะสิ T-T
เวลาที่ต้องออกงานต่างๆ รู้สึกว่า ตัวเองนี่ไม่มีเซนส์เลยง่ะ ไม่ว่าจะเป้นการแต่งตัวหรือทรงผม T-T
แย่จัง
พี่ๆที่เราอยู่ด้วย ทุกคนเก่งกันหมด บางทีจะให้พี่ๆช่วยทุกเรื่องก็เกรงใจ
(แถมเมดตาที่มาจากไต้หวัน คนนี้แต่งตัวเก่งมากๆ เพราะว่าเป็นผู้หญิงมากๆเลยง่ะ.. แต่ว่า บางทีจะปรึกษาหรือขอความช่วยเหลือบ่อยๆก็จะเกรงใจง่ะ..)
แย่จัง..
นี่อาจจาเป้นเพราะว่าเรามีความเป็น ญ น้อยมากๆเลยใช่มั้ยเนี่ย
ถ้าเป็นเรื่องงาน ก็พอจะใช้ความถึกที่ฝึกฝนมาช่วยเหลือให้ผ่านพ้นไปได้ แต่เรื่องนี้..ฉันจะทำยังงัยดีล่ะ... T-T
ที่นี่ ท่าทางต้องออกงานบ่อยซะด้วย...
จริงๆเราหนักใจเรื่องนี้มาพอสมควรแล้วละ
ก็พยายามสังเกตคนอื่น อ่านหนังสือแฟชันมากขึ้นๆ
มายก้อดดด ช่วยหนูที T_T
อ้อ.. เดี๋ยวอีกซัก 2 อาทิตย์ จะมีคอร์สฝึกแต่งหน้า
ต้องพยายามเข้า สู้ๆ ata ToT 5月22日 เรื่องดีและไม่ดีวันนี้ มีทั้งเรื่องดีและไม่ดีละ..
เรื่องดีคือ..
เราสามารถติดต่อสื่อสารกะ tourist ที่มาเที่ยวเมืองไทยได้แล้ว!! ToT
วันนี้เจอกันโดยบังเอิญที่ป้ายรถไฟฟ้าชิดลม เค้าเป้นคนออสเตรเลีย แล้วเค้าคิดว่าตาเป้นคนจีน ฮ่าๆ
แล้วก็คุยๆกันอีกเล้กน้อย รุสึกปลื้มบอกไม่ถูก ToT (แหม ความสุขเล้กๆของเรา ฮ่าๆ)
เมื่อก่อนอ่ะเหรอ เจอกันก็ฟังรุเรื่องนะ แต่ว่าจะตกใจ+ลนจนตอบไม่ได้ ฮ่าๆ
เรื่องไม่ดีอ่ะเหรอ..
รุสึกว่าตัวเองมีนิสัยไม่ดี..ที่พยายามแก้ยังงัย สุดท้ายก็จะต้องเผลอเกิดขึ้นอีกทุกที T_T
แบบ บางเรื่องพอเจอแล้ว ก็จะทำให้รุสึกอารมณ์ไม่ดีขึ้นมาได้กะทันหัน ทำให้เพื่อนๆหรือคนรอบข้างต้องอึดอัดไปด้วน
ขออำภัยก้า (>/\<)"
ยังงัยๆก็ทนๆเราหน่อยละกันนะ แหะๆ (เราว่าพวกแกคงชินแล้วแหล่ะ แหะๆ)
..ช่วงนี้กินเยอะง่ะ
งานแต่งงานญาติงี้ งานวันเกิดญาติงี้
อ้วนแล้วทำมัยยะ
เราไม่ได้อยากอ้วนนะเฟ้ย T0T
อ้อ อีกอย่าง เรื่องหน้ากลมอ่ะนะ ถึงเราจะน.น.เหลือ 35โล หน้าเราก็กลมอยู่ดี มันเป้นกรรมพันธุ์เฟ้ย
ถ้าลดได้เราลดไปแล้ว.. T_T
..อีกเรื่อง เหนื่อยจังง่ะ นี่เราต้องออกจากบ้านทุกวันเป้นเวลาร่วม 50 วันแบบทุกวันจริงๆนะ
รุสึกเหนื่อยบอกไม่ถูก พอถึงบ้าน ก็จะเหมือนหมดแรง หลับได้เป็นตาย แต่วันรุ่งขึ้น ก็ต้องออกจากบ้านอีก T_T
ตอนนี้เลยรุสึกเหมือนพักเท่าไหร่ก็ไม่พอ ..
อาทิตย์หน้า หวังว่าวันอาทิตย์จะไม่มีอาไรนะ จะได้นอนอยู่บ้านแบบไม่ต้องทำอะไรเลยได้ซะที..
ไม่งั้น จะเข้าสู่.. 60 days in a row... T-T
ไม่รุว่านี่เราอ่อนแอเกินไป หรือเราฝืนตัวเองมากเกินไปนี่
เอ blog นี้เหมือนเอาแต่บ่นๆๆอย่างเดียวเลยนะ แหะๆ 5月21日 ~ยินดีด้วยกับเจ้เมและพี่จิมมี่~วันนี้ไปงานแต่งงานญาติมาละ
ญาติ เป้นฝ่าย ญ อายุ 26 ปีแล้น ชื่อเม
ฝ่าย ช ชื่อ jimmy เป็น ABC (American born chinese) อายุ 27 ปี
สวย + หล่อทั้งคู่เลย
เจอกันที่เมกา ตอนเรียนปีสี่
แล้วก็ทำงานมาแล้วสามปี ตอนนี้มาแต่งงาน
ยินดีด้วยนะค้า
ซึ้งใจมาก ตอนที่เจ้าสาวกล่าวคำขอบคุณพ่อแม่พี่น้องญาติแขกต่างๆ โดยเฉพาะเจ้าบ่าว
เจ้าบ่าวก็จริงๆพูดไทยไม่ได้ แต่ก็พยายามพูดออกมาเป็นภาษาไทย
ตอนอ.จากABAC ท่านนึงมากล่าวคำอวยพรก็เป็นคำอวยพรที่ดีมากๆเลย
(จิงๆเค้าพูดเป้นอังกฤษอ่ะนะ แต่แปลคร่าวๆก็..)
ก่อนแต่งงานชีวิตดูเหมือนราบรื่น แต่พอแต่งแล้วนี่แหล่ะปัญหาต่างๆจะตามมา
ขอให้"คงเส้น คงวา สม่ำเสมอ" ก่อนเคยทำอะไร ก็ให้ทำอย่างนั้น ไม่ว่าจะเป้นการให้ดอกไม้ หรือความเอาใจใส่ที่มีให้กัน
(ชอบตรงนี้มาก ฮ่าๆ ตรงอื่นๆขอละไว้ ฮ่าๆ)
แล้วตอนที่เปิดงาน มีเปิด slide รูปคู่บ่าวสาว สวยดี ><
แล้วยิ่งตอนเปิดเพลงหากันจนเจอควบไปด้วยนี่ น้ำตาแทบไหล
ไม่รุทำมัย ตื้นตันใจโคดๆ ไม่ใช่เรื่องของตัวเองเล้ยย ฮ่าๆ
ขอให้มีความสุขมากๆนะคะ ^^
ประทับใจมาก ตอนที่เจ้าสาวจะขึ้นเวที แต่กระโปรงมันยาวลากพื้น กลัวจะติด
เจ้าบ่าวเลยต้องเดินถอยหลังมา เพื่อช่วยจับชายกระโปรงมาก..
ดีจังเลยน้า
ได้เจอคู่ชีวิตน่ารักๆแบบนี้
วันก่อนดูเรื่องไรไม่รุ มีบทนึงกล่าวว่า
"การจะหาคู่ชีวิต อาจต้องใช้เวลาทั้งชีวิตกว่าจะพบเจอ ..คนบางคนอาจจะไม่พบในชาตินี้ ต้องรอถึงชาติหน้า ..คนบางคนอาจเจอแล้ว แต่ก็ไม่รู้จักรักษาไว้ให้ดี"
คนที่เจอเนี่ย เป็นคนที่โชคดีจริงๆเลยนะ
ยินดีด้วยนะคะ ^^
ปล. พอได้ไปงานอย่างนี้แล้ว ก็อดคิดไม่ได้ว่า เราจะได้มีโอกาสแบบนี้ป่าววะ ฮ่าๆ
..ช่างเหอะเนาะ T_T เรามันคนบาปหนา ฮ่าๆๆ
จู่ๆก็คิดถึงคำของพี่sert cp28 จริงๆเป้นคำว่าอะไรก็ไม่รุ แหะๆ แต่รวมๆบอกว่า
"โลกนี้ไม่มีคำว่าเคยรัก ถ้าแต่ก่อนรัก ตอนนี้ก็รัก นี่เรียกว่าความรัก
แต่ถ้าแต่ก่อนรัก ตอนนี้ไม่ได้รัก นั่นไม่ใช่ความรัก"
ฮ๋าๆ เท่เนาะ เราชอบประโยคนี้ ฮ่าๆ
5月15日 จบแล้นน กะคอร์สสอน Game Makerอย่างที่หลายๆคนรู้กันอ่ะนะ
คอร์สนี้มีผู้ร่วมอุดมการณ์คือ อ.โต(ขอบพระคุณอ.มากๆค่ะ ^^) หนุ่ย พี่ใหม่ แป้บ กวาง คิม
อิอิ สอนทั้งเสาร์-อาทิตย์ (วันเสาร์จะเป้นอ.โต ส่วนวันอาทิตย์เหล่า TA (Teacher Assistant) จะเวียนกันสอน)
ทั้งหมด 5 อาทิตย์ด้วยกัน อ้อ เป็นโครงการของกระทรวง ICT นะ
ด้วยความที่น.ร.มีการกระจายตัวของอายุสูงมากกก ^^" (8-21 ปี)
ดังนั้นการสอนจึงบางครั้งก็กระตุกเล็กน้อย แต่ก็ผ่านพ้นไปได้ด้วยดี ^^
บางทีก็ต้องแปลงร่างเป็นพี่เลี้ยง บางทีก็แปลงร่างเป็นครู บางทีก็แปลงร่างเป็นนักเรียนอีกหนึ่งคน ฮ่าๆ
เมื่อวานพึ่งจบไป
ก็ทั้งดีใจ ทั้งแอบรุสึกโหวงๆเล็กๆ ฮ่าๆ
จิงๆถึงน้องบางคนจะซนไปหน่อย แต่เค้าก็น่ารักดีนา ยิ่งเห็นไอเดีย และความขยันของน้องๆบางคน ก็ทำให้อึ้งขึ้นมาได้!!!
และอีกอย่างก็คือ เพื่อนๆและก็อ.กลุ่มนี้
ทั้งฮา ทั้งสนุก เวลาทำงานก็ช่วยเหลือกัน
รุสึกว่าสามัคคีกันดีเนาะ ^^
การทำงานเลยรุสึกว่าไม่ค่อยติดขัดเท่าไหร่ คงเพราะว่ามีผู้ชี้นำแนวทางที่ดีด้วยละมั้งนะ ^^
ทำให้เห็นได้ชัดเจนเลยว่า การทำงานแบบมีผู้ชี้นำแนวทางที่ดีกะที่ไม่ดีเนี่ย มันต่างกันจริงๆ
 ถ้าเป็นไปได้ ก็อยากทำงานด้วยกันอีกเนาะ
 ที่ ดีใจมากๆก็คือ หลังจากนี้ ฉานจะได้มีวันหยุดแล้ว!!!
หลังจากต้องทำงาน จันทร์ถึงอาทิตย์มาร่วมเดือนกว่า ฮ่าๆ
วู้ๆๆ
ปายชอปปิ้งกานนนเต้อะ
ฮ่าๆๆๆ
แหม ไม่ใช่ว่าไม่อยากทำงานนะ ก็อย่างว่าแหล่ะ คนเรามันก็ต้องมีพักผ่อนกันบ้างจริงมั้ย
ขนาดคอมพิวเตอร์ยังต้องมีเสียบสายไฟ มีพักหยุดเครื่อง อาไรพวกนี้เลย
คนเรามันก็ต้องมีพักกันบ้างงงงงง ไม่ได้ขึ้เกียจนะ ฮ่าๆ
ฮ่าๆ งั้น ถ้าใครมีงานพิเศษอะไรอีก บอกกันบ้างนะจ้า
เผื่อตอนนั้นเราว่าง ฮ่าๆๆ 4月29日 *~siam niramit~*วันนี้ได้ไปดูสยามนิรมิตมา
ไปดูกะญาติละ ^^
 เจ๋งดีนะ
แสง สี เสียง
การแสดงก็แบ่งเป็น 3 องก์หลักๆ..
 องก์แรกเกี่ยวกะอธิบายเรื่องราวประวัติศาสตร์ไทยสมัยล้านนาแล้วก็มีแบ่งการแสดงออกเป็นสี่ภาคหลักๆ
อันนี้เนี่ย ทำได้ดีนะ แยกชัดเจน..
แต่ขาดการอธิบายง่ะ ว่าตอนนี้แบ่งเป้นภาคๆนะ เมืองไทยแต่ละภาคเป้นอย่างงี้ๆนะ
แล้วคนต่างชาติจะฮู้เฮื่องไหมนี่~
แล้วก็เนิบๆไปหน่อย ถ้านานกว่านี้อีกซักนิดอาจหลับได้ แหะๆ...
ระหว่างองก์ที่หนึ่งกะองก์ที่สองมีการแสดงๆเล็กๆ เกี่ยวกะเครื่องดนตรีไทย.. เรียกไรง่ะ แหๆ
ที่ทำจากไม้ไผ่ แล้วคนก็เขย่าๆ 1 อันมีได้ 1 เสียงง่ะ
..นั่นแหล่ะๆ นึกออกแล้วใช่ม้า ฮ่าๆมีสุ่มคน 1 คนจากที่นั่ง ให้ขึ้นไปลองเล่นบนเวที แล้วก็สอน เห้นแล้วขำดี เค้าก็คงสนุก แล้วก็ให้ผ้าลายไทยเป้นของขวัญขอบคุณ ก็ดีนะ ^^
องก์ที่สอง เป็นการโชว์ภพนรก สวรรค์ แล้วก็ ป่าหิมะพาน(สะกดงัยนี่ )ตรงนรกนี่ทำได้ดีจิงๆ ชอบมาก แสง สี effect เสียง ตื่นตาตื่นใจ เหมือนเป้นนรกดี
แอบงงๆตอนช่วงท้ายๆนิดหน่อย แต่ก็ยังชอบอยู่ ฮ๋าๆ
ต่อมาเป้นสวรรค์ ตอนพึ่งเริ่ม ก็แอบคิดว่า จะทำได้ดีกว่านรกมั้ยนี่ ถ้าไม่ดีกว่านี่จะจืดเลยนะ ฮ่าๆ
.. ก็โอเชนะ เน้นภาพสวย มีกีนรี เรียบๆ มีเทพบินๆ เพลงเพราะ effect ก็พอมีบ้าง รวมๆก็สู้นรกได้แล (แต่นรกอลังก่า แฮะ..)
หลังจากนั้นแอบจืดเล้กน้อย มันเรียบไปแหล่ว... (เจอนรก กะ สวรรค์เข้าไป ฮ่าๆ) + ไม่ค่อยเข้าใจที่อันนี้จะสื่อด้วน แหะๆ ..น่าจะเป้นป่าหิมพานต์ แต่ว่า.. ไม่เห้นมีไรเด่นเลยแฮะ..
องก์สุดท้ายเป้น ลอยกระทง สวยดีมีเชิญให้คนดูไปลอยด้วย ก็ดีนะ ถ้าคนต่างชาติไปก็จะได้ลอยกระทงด้วยเลย ^^
อ้อ
งงรึเปล่า ว่าลอยที่ไหน? ฮ่าๆ
ตรงเวทีมีทำเป้นบ่อน้ำเลยอ่ะ ตรงขอบเลย สวยดี
มีฉากนึงในองก์ที่หนึ่งมีคนลงไปว่าย แล้วก็ มีฝนตกด้วย (เป้นน้ำตก จากข้างบนลงมา) เจ๋งๆ
ที่ชอบๆในสยามนิรมิตก็
1. น้ำตรงขอบเวทีนี่แล
2. เวลาเปลี่ยนแต่ละฉาก จะเร้วมากๆ มีหลายฉาก แล้วแต่ละฉากก็สวยดีด้วย ^^
3. ตรงลูกเล่นที่เล่นกะคนดูด้วยละ แล้วจะบ่อยเหมือนกันที่จะมีคนออกมากจากด้านข้าง กะ ด้านหลัง ทำให้ตื่นตาตื่นใจดี
4. ตอนโชว์นรก ฮ่าๆ ชอบๆ effect ไฟด้านหลังก็สวย ฮ่าๆ
5. บางจุดมีมุขตลกแทรก ทำให้เปลี่ยนอารมณ์เป้นขำๆ ตลกดี อิอิ
6. ชุดแต่ละชุดนี่ ทำประณีตดีจิงๆเลยนะ คนก็เยอะ เห้นแล้วก็นะ ตั้งใจทำดี ค่าชุดนี่ ลงทุนไปหลายอยู่.. ^^"
ที่คิดว่าน่าจะปรับปรุงหลักเลยก็มีเรื่องขาดการอธิบายให้คนต่างชาติเข้าใจ กะ บางจุดที่มันเนิบๆไปหน่อยนี่แหล่ะ แต่รวมๆก็โอเชนะ
ถ้าใครคิดว่า อยากลองดูอะไรสวยๆ อลังๆ ใกล้ๆ ก็ลองมาที่นี่ดูได้ ..1500 บาท คิดว่านานๆที จ่ายเพื่อดูแบบนี้มั่ง ก็ไม่เลวนะ
คราวนี้ขี้เกียจใส่สี แหะๆ เป้น text ดำล้วนก็ไม่เลวนะ 4月15日 ในที่สุด!! กะตรอกข้าวสาร!! 555ในที่สุดก็ได้ไปจนได้ >< เย้ๆๆๆ
ดีจายยย ฮ่าๆเป้นอีกสิ่งหนึ่งที่วาดฝันไว้ว่าอยากไปให้ได้
ฮ่าๆ(มีเหลืออีกก็คือ (เฉพาะเรื่องเที่ยวนะ) ก็มี ขึ้นรถปิ้กอัพเล่นสาดน้ำ
อยากไปเที่ยวเชียงใหม่ขึ้นดอย กะไปญี่ปุ่น ฮ่าๆ)
จิงๆแล้วอารมณ์มันวิ่งจาก
 เอ๋อๆ เพราะว่าพึ่งเคยไปครั้งแรก ->อืมม สนุกดี ->
มันดีๆๆ ฮ๋าๆๆ ->
(อันนี้นานหน่อย) อืมๆๆๆ ติดจาย ->
(คนเริ่มเยอะ + อยู่ระหว่างทางเดินรอบที่สอง) ง่ะ .. เริ่มเหนอะ ->
ง่า เหนอะแล้วอ่า แป้งก็เต็มหน้า ล้างออกไม่ทันไร ก็โดนอีก (คนเยอะจัด) อยากไปแหล่วววว
ฮ่าๆ มันก็หนุกดีนะ ถ้าไม่มีปัญหาตอนจากลับตอนหลังเนี่ย
 พวก นี่ฉันจาเอาพวกแป้งพวกนี้ออกได้งัยเนี่ย กะ นี่ฉานจากลับงัยได้เนี่ย ฮ่าๆ
เป็นประสบการณ์ที่สนุกดี
 คิดว่าไม่อันตรายอย่างที่คิด
ไม่มีพวกโรคจิต
คนที่ไปที่นั่นก็ไปเน้นสนุกกันทั้งนั้นล่ะ ^^
เดินไปบางจุดจะมีเปิดเพลงมันๆดังๆ คิดว่าถ้าเป้นแบบนี้ได้ทั้งซอยคงหนุกพิลึก ฮ่าๆ
 รอบๆถนนก็มีร้านค้าต่างๆมากมาย ทุกคนก็เป้นกันเอง คิดว่า ถ้าใครมีปัญหาอะไร พวกเค้าก็พร้อมจะช่วยนะ
จิงๆแล้ว น่าจาลองไปกันดูนะ เป้นอีกหนึ่งบรรยากาศที่สนุกมากๆ ^^
(บังเอิญวันนี้ไม่มีแดดด้วยละ โชคดีด้วย แหะๆ เลยสบายๆ
 )ใครสนใจ ปีหน้า ติดต่อตาได้ ฮ่าๆ
อ้อ ใครมีไรแนะนำ บอกตาด้วยน้า พวกเที่ยวเนี่ย ชอบๆ ฮ่าๆ
ปล. ปีหน้า ฉานจาพยายามติดต่อรถปิ้กอัพให้ได้เร้วๆน้า จาพยายามไม่ลืมอีก (ลืมมาสองปีแล้ว T-T)
ปล2. ... ยังงัยก็นะ.. ขอให้พุ่งนี้ตื่นมาผื่นไม่ขึ้นก็แล้วกัน ซ้าธุ T-T 4月13日 HaPpy SongKran HollidAy JaA ^^ นี่คงจะเป้นวันหยุดยาวๆครั้งแรกของหลายๆคนเนาะ จิงๆมันก็ดีเหมือนกันนะ เพราะว่าเวลาคนจบใหม่ๆ แล้วเริ่มงานซักเดือน3 เดือน4
ทำไปไม่เท่าไหร่ ก็ได้พัก ได้ชาร์ตตัวเองอีกนิดบ้าง ^^
จิงๆทำงานก็สนุกดีนะ
แต่ได้พักมันก็ดีจิงป่าว
 ฮ่าๆจะได้นอนกลิ้งๆอยู่บ้าน
 ฮ่าๆแต่เดี๋ยววันนี้ (วันที่ 13 ) ต้องไปข้างนอกกะพ่อกะแม่ก่อง
แล้ววันอื่นๆก็คงนอนกลิ้งๆเล่นเกมอยู่บ้าน ฮ่าๆ
ถ้าใครอยากไปไหนชวนมาเลยโลดดดด
อยากนอนน แต่ก็อยากออกไปกะเพื่อนๆเหมือนกานนน
(>< ถ้าไม่ติดไปกะที่บ้านนาจ้า)
อ้อ เล่าเรื่องงานตาประมาณอาทิตย์กว่าๆที่ผ่านมาเนาะ
ก็สนุกดีจ้า ใช้ illus, photoshop,อ้อ flash กะ word บางเป้นบางครั้ง ^^"
แอบรุสึกว่า เหมือนฝันเหมือนกันนะ เพราะว่าตอนเรียนอยู่ ก็ชอบเปิดพวกนี้มากกว่าพวก .. อาไรอ่ะ ดูดิ ลืมชื่อมันไปเลยเนี่ย ฮ่าๆ MS .Net studio อะไรซักอย่าง ลืมไปแล้ว - -" (กำ พึ่งผ่านมาเดือนกว่าๆเอง หึหึ)
อื่ม ยังงัยก็เหอะนะ ฮ่าๆ
 อืมม ถึงไหนนะ อ้อ.. ก็ได้ดีไซน์ ได้ออกแบบ ได้ตกแต่งๆบ้าง พวก กล่องใส่ผลิตภัณฑ์, ถุง, นามบัตร อะไรพวกนี้อ่ะ
แต่ๆ พวกความรุที่ได้เรียนมาก็ได้ใช้เหมือนกันนะ พวก eis กะ creativity น่ะ อิอิ ^^
แล้วก็ได้พูดภาษาอังกฤษตลอดเลย เพราะว่า mate ที่นอนด้วยเป้นคนไต้หวันละ
น่ารักมากด้วย ฮ่าๆ อิจฉากันอะดิ ฮ่าๆ
 พอละ อิอิ นึกม่ายออกละ เดี๋ยวพ่อจามารับแล้นด้วน เจอกันนะจ้า
คิดถึงเพื่อนๆทุกๆคนน้า ไว้ไปเล่นแบตกันเอีกเนาะ อิอิ ^^
4月2日 พุ่งนี้จะเริ่มทำงานแล้ว - วันสุดท้ายของการเป็นเด็กชีวิตจะเปลี่ยนไปเป้นยังงัยน้า
จะสนุกมั้ยน้า
เราจะเค้ากะพวกเค้าได้มั้ยน้า
จะทำได้ดีมั้ยน้า...
คิดแต่เรื่องนู้นเรื่องนี้เต้มไปหมด ฮ่าๆ
ก็เรามันคนคิดมากนี่นา ><
อีกเรื่องที่คิด..
ต้องย้ายไปที่นั่นด้วย
แล้ว.. มันจะมีเนตมั้ยเนี่ย!!!
ถ้าไม่มีก็..นะ ชีวิตอีกครึ่งนึงตาหายไปเลยนะ! 555
(เวอร์ปายๆ ฮ่าๆ)
ขอให้เพื่อนๆทุกๆคนสนุกกะชีวิตใหม่นะจ้ะ
แล้วก็
คราวนี้มา
อยากจะขอบคุณเพื่อนๆหลายๆคน
ที่เป้นเพื่อนกัน.. ที่ช่วยเหลือเราตั้งเยอะตั้งแยะ..
ขอขอบคุณ ทอป ดอน เอก ที่ช่วยเหลือเรามากๆ พวกแกเป็นเพื่อนที่ดีจิงๆ
จนขนาดที่ว่า เราไม่รุว่าต่อไปจะพบเพื่อนดีๆอย่างพวกแกอีกมั้ยเลยน่ะ T-T
ตอนที่เรารุว่าทอปไปคุยกะ xxx ให้เมื่อเดือนที่ผ่านมา นั่นทำให้เราตื้นตันจนน้ำตาไหลเลยรู้มั้ย T-T
เอกด้วย ขอบคุณมากๆ เราเห้นแกเป็นเดือดเป็นร้อน บ่นนู่นแทนนี่แทนตอนเรามีปัญหา ทำให้เรารุสึกว่า เราไม่ได้อยู่คนเดียวจิงๆ >_<
ดอนนี่.. เป็นเพื่อน ช ที่เรารุสึกว่าแทบจะพูดกะดอนได้ทุกเรื่อง ^^
ขอบคุณเม แกทำให้ชีวิตวิดวะเราหนุกจิงๆน่ะ ถ้าไม่มีแก เราก็คงไม่สนุกขนาดนี้ เรานับถือแกมากเลยรู้ป่าว อิอิ ^^
ขอบคุณแนน เราว่าเพราะพวกเรามีอะไรหลายๆอย่างเหมือนกันรึเปล่า? เลยทำให้บางทีพวกเราก็ทะเลาะกันบ่อยเหมือนกัน
แต่ก็เพราะหลายๆอย่างที่เหมือนกันนี่แหล่ะ ทำให้เรารู้สึกเหมือนกับผูกพันธ์เป้นพิเศษยังงัยก็ไม่รุอ่า ฮ่าๆ แกเป้นเหมือนกันป่าววะ? ฮ่าๆ
ขอบคุณ จิกะเจน ที่ทำให้เรารุสึกว่าเราปกติ ฮ่าๆ เอ้ย ไม่ใช่ มีหลายๆครั้ง ที่พวกแกทำให้เราตอนที่กำลังเศร้าสุดชีวิตยิ้มขึ้นมาได้ จิงๆเราพึ่งมาเริ่มคุยกันไม่นานเองเนาะ แต่หลังๆมานี้ก็คุยกันบ่อยมากๆ ฮ่าๆ
ขอบคุณคิม..
ขอบคุณนะ คำว่า"ยินดีที่ได้รู้จัก" กับ "เราที่เป็นเราอย่างนี้"
มันทำให้เรารุสึกมีความมั่นใจกะตัวเองขึ้นมาหน่อย.. จิงๆนะ >_<
คิมเป็นคนที่ เรากล้าจะพูดเรื่องที่คิดว่า"คนอื่นฟังแล้วต้องคิดว่าเราแปลกแน่ๆ" ให้ฟังได้
ยินดีที่ได้รู้จักจ้า ^^
ขอบคุณปิง ต้น เบิร์น กับการเป้นผู้นำในการจัดทริปต่างๆแล้วก็หนังสือรุ่นด้วนนน ><
ขอบคุณ เฮ้ง ป้อป นาถ กระติก กวาง เอม อร กบ ปิ้กที่ไปเล่นกีฬาด้วยกัน <ซักวัน เราจะได้ทำเค้กด้วยกันใช่มั้ยนาถถ >_< >
ขอบคุณเป้ป ปอม ที่เต๋า ม่ำ โน้ต จอย ที่บ้าภาษาญี่ปุ่นด้วยกัน ><
ขอบคุณแอน ไผ่ เตย ที่ร่วมเป้นร่วมตายทำ dot award ด้วยกัน ><
ขอบคุณ เทพ หนุ่ย โบ แป้บ ปี ต่อ นินที่เคยเล่นเกมร่วมกัน ><
ขอบคุณ วิด ที่เป้นเหรัญญิกร่วมกัน >< << ดีป่าววะ ฮ่าๆ
ขอบคุณเอี่ยม ที่คอยแกล้งเราอยู่เสมอ >: ) (แอบยั้วะเฟ้ย ฮ่าๆ)
ขอบคุณนิด ปอย ที่ร่วมเป้นร่วมตายทำโปรเจคกันมาด้วยกัน T-T
ขอบคุณทาโร่ แพม แป้ง เชอรี่ ซวง แอล พี่ใหม่ จุ้บ โม กั้ก นพ อีฟ ป้อง เนย กล้า มอ บุ๋ม มิลค์ ย้ง อาร์ตกับกิจกรรมต่างๆที่ทำร่วมกัน
ขอบคุณเพื่อนๆภาคปิโตร พี่ๆน้องๆเพื่อนๆชมรมเชียร์ เพื่อนๆกรุ้บแอลและเค อ.โต พี่สุ พี่พะเยา พี่เนย พี่โจ้ พี่กิ้ฟ พี่หน่อย พี่เล็ก
แล้วก็อีกหลายๆคนที่อาจจาไม่ได้กล่าวถึงนะคะ ><
..ใครอ่านมาถึงตอนนี้ด้วยเนี่ย ฮ่าๆ
ตอนนี้เรากำลังอารมณ์ตื่นเต้น + กลัวๆ กะชีวิตวัยทำงานอยู่ ฮ่าๆ
..ดีใจจิงๆน้า ที่ได้รู้จักกัน ^^
ata ^^
---------------------------------------------------------
เพลงนี้ๆ ขอมอบให้เพื่อนๆทุกคนน้าจ้า >< อิอิ
ศิลปิน : โปเตโต้ (Potato) ฉันเคยเกือบ พลาดสิ่งที่ดีที่สุด ในชีวิต * ขอบคุณที่รักกัน ขอบคุณทุกครั้งที่คอยกอดฉัน สักวันหนึ่ง ฉันอาจต้องล้มลงอีก ใครจะรู้ (ซ้ำ *) (ซ้ำ *) ขอบคุณในความรัก ที่หาไม่ได้จากที่ไหน 3月15日 กลับมาจากเกาะช้างแล้นนนสนุกดี อิอิ
ไปกัน 46 คนแหน่ะ!  วันแรก.. เจอกันตอน 6.30-7.00น.ไม่น่าเชื่อ!! เป็นทริปที่ทำเวลาดีมาก!! อิอิ
 แล้วก็นั่งรถ.. นั่งรถ.. และนั่งรถ ฮ่าๆ
รถถูกแบ่งเป็นรถตู้ 4 คัน.. เนื่องจากถ้าเป็นรถทัวร์มันจะเอาขึ้นเรือเฟอรี่ไม่ได้
เสียดายนิดหน่อย >< เพราะปกติ เวลาร้องเพลงในรถรวมกันก็จะเป้นอีกช่วงเวลานึงที่สนุกไม่แพ้กันน่ะสิ ^^
พอถึงแล้ว.. ก็ไปเล่นน้ำตก นั่งเรือแคนนู นั่งเรือดูหิ่งห้อย.. มันขี้อายอ้ะ! แอบอยู่หลังต้นไม้! >_<
วันที่สอง ดำน้ำทั้งวันเลย อิอิทั้งดูปะการัง ดูปลา วนรอบเกาะ
ขอบคุณดอนนี่ เม แล้วก็ ทอป ที่ให้ตาเกาะนะจ้ะ
แล้วก็ เพราะว่า 14/03 เป้นวันเกิดปี
 ก็เลยกินเค้กกันวันนี้ซะเลยเป้นงัยจ้ะปี อิอิ
 เพื่อนๆทั้ง 45 คน ยืนล้อมกันเป้นวงกลม แล้วก็ร้องเพลง happy birthday
บรรยากาศดีจังเลยเนาะ :D
อิอิ ^^
วันที่สาม แพ้คของ กลับบ้านนวันนี้ตาไปนั่งรถอีกคัน ที่เปิดละครฝันเฟื่อง
ดูกันจนตาเยิ้ม ฮ่าๆ สุดท้ายจบทริปนี้ดูละครจบไปอีกเรื่องนึง
ฮ่าๆน่าเสียดายเนาะ เวลาน้อยไปหน่อย
สามวันเอง..
จิงๆแล้ว ถ้ารวมเดินทาง ก็เท่ากับ วันกว่าๆเองนะเนี่ย!!
 พอกลับมาถึงจุฬา
พอเห็นรั้วอังรี..
ทำให้รู้สึกว่า
นี่เราจบจิงๆแล้วนะ..
เพื่อนๆจุฬา..เพื่อนๆวิศวะคอม..
แล้วเจอกันอีกนะจ้ะ ^^
 ปล1. รูปอัพโหลดให้แล้วนะจ้า เกาะช้างสวยมากๆเลย ^^ (ยังไม่หมด + ดูแล้วเม้นด้วย ฮ่าๆ)
ปล2. ผ่านระดับ 3 ภาษาญี่ปุ่นแย้ว >_< |
||||
发送私人消息
订阅 RSS 源
告诉朋友
添加到 Live.com
添加至您的网络
订阅提醒
ata ^^|
|
